[Review] Geschreven door Quint op 2012-03-24 22:06:00

Boom Street

Mario en zijn vrienden laten het feesten, platformen en sporten even voor wat het is en komen met een serieuzere invalshoek op de Wii binnenstormen. Bijgestaan door diverse Dragon Quest-figuren maakt de Itadaki Street-reeks na 20 jaar bestaansrecht voor het eerst zijn entree in het Europese continent en wel onder de naam Boom Street. Het betreft hier een compleet ander spel dan we van het vrolijke Nintendo-arsenaal gewend zijn en dan omarmt het ook nog eens een onbekend spelprincipe afkomstig van ontwikkelaar Square Enix. Is hier sprake van een doemscenario of van een positief verrassingseffect?

De grote twist zit hem in de toevoeging van aandelen. Wanneer je landt op een speciaal vakje of langs de bank komt, heb je de mogelijkheid om aandelen van een bepaald district te kopen. Het is de truc om aandelen te kopen van districten wanneer ze nog goedkoop zijn, maar van waar je verwacht dat er veel in geïnvesteerd zal worden. Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer een speler vele winkels in één district heeft of wanneer de kans groot is dat veel spelers op dat vakje zullen landen. Dit laatste zie je veel bij een kruispunt op het spelbord of vlak voor of na de bank. Het leuke daarbij is dat Boom Street een zeer grote variatie aan speelborden kent, die allemaal anders in elkaar zitten. In de één loop je constant een rondje, in een ander loop je de diepte in zoals op een wereldbol en in weer een ander heb je vele mogelijkheden tot teleporteren. Het zorgt ervoor dat elk potje anders is en daarmee des te spannender. De route die je aflegt is hierbij erg belangrijk, want op elk bord zijn vier verschillende kaartkleuren te vinden. Wanneer je ze alle vier hebt verzameld, krijg je een salaris uitbetaald als je langs de bank komt. Dit bedrag kun je vaak goed gebruiken, want het zorgt ervoor dat je opnieuw kunt investeren of dat je nog steeds adem kunt halen wanneer je een andere speler moet betalen. Wanneer je een paar winkels bezit, goed hebt belegd in aandelen en de dobbelsteen je goedgezind is, zal je vermogen stijgen. Je wint het spel door een vooraf ingesteld bedrag aan vermogen te bezitten om dat vervolgens naar de bank te brengen. Dit klinkt gemakkelijker dan het is, want zelfs wanneer je het benodigde geld binnen hebt weten te halen, zijn er vele mogelijkheden om het kwijt te raken. Zo kunnen andere spelers hun aandelen verkopen in districten waar jij ook veel geld in hebt zitten, waarna jouw aandelen in waarde dalen en daarmee je vermogen verlaagt. Een andere optie is dat je een kanskaart trekt die op één of andere manier geld van je aftroggelt, al bestaat dan ook de kans dat je juist geld krijgt. Tevens is er altijd nog het gevaar dat je belandt op een vakje van iemand anders en je die persoon een flinke som geld moet betalen. Deze twee laatstgenoemde gevallen zijn door de afhankelijkheid van de dobbelsteen de enige geluksfactoren in het spel, maar maken de game daarmee wel op een plezierige manier toegankelijker. Al het andere komt neer op goed nadenken, slim inkopen en voorspellend beleggen. Dit klinkt heftig, maar dankzij een heldere tutorial, altijd overzichtelijke menu's, een gemakkelijke besturing en een Nintendo x Dragon Quest-thema wordt het na enige oefening een kinderspel, in de meest positieve zin van het woord.

Mocht je even helemaal geen geld meer op zak hebben, dan kun je aandelen of winkels verkopen. Gezien je doorgaans een ruim kapitaal hebt opgebouwd, komt het zelden of nooit voor dat iemand voortijdig failliet gaat: alle spelers kunnen door blijven spelen tot er een winnaar is. Flink voorstaan is wel heel goed mogelijk, maar een onverwachte comeback maken behoort ook zeker tot de mogelijkheden. Het ligt er maar net aan of je een goede doch risicovolle keuze hebt gemaakt of dat je net wat meer geluk hebt dan een ander. Zo heb je ook de mogelijkheid om iemand anders zijn of haar winkel over te kopen voor vijf keer de waarde, ongeacht of die persoon dat nu wil of niet. Het kan de strategie van die speler radicaal veranderen wanneer je er bijvoorbeeld een district mee vernietigt, waardoor Boom Street vol zit met heerlijke spelelementen die het intellect prikkelen en tegelijkertijd een hoog competitiegehalte behouden. Kleine tweaks De basis van Boom Street staat als een huis en is voor liefhebbers van bordspellen als Monopoly ongetwijfeld een positief lokkertje. Het spelprincipe gaat echter nog verder dan de eerder besproken onderdelen en dat zit hem in een heleboel kleine dingetjes. Zo zijn er een hoop verschillende vakjes in het spel te vinden die afhankelijk zijn van het gekozen speelbord. Zo heb je een vakje dat je 20% van alle inkomsten van andere spelers geeft gedurende één beurt of juist al je winkels sluit voor één beurt. Andere voorbeelden zijn vakjes die je nog een keer laten gooien, je een kleine kansgame in de speelhal laten spelen, je wegschieten in een kanon, je de indeling van het bord laten veranderen of je transporteren naar een andere plek via een Mushroom Kingdom-buis. Het is aan jou als speler of je zin hebt in deze gekkigheid, want indien je het lekker simpel wil houden, heb je daar de keuze toe. Dit maakt van Boom Street een zeer compleet pakket die voor elke type speler wat wils in petto heeft.

Simpele editie en Tour De zojuist besproken regels betreffen de standaard editie van het spel. Voor de spelers die van wat meer eenvoud houden, heb je de Easy Rules. In deze versie van het spel speel je zonder aandelen, hebben de speelborden minder vakken en heb je niet te maken met districten. Het maakt het geheel een stuk gemakkelijker om te spelen, maar daarmee ook significant minder spannend. Het is hierdoor een handige optie voor de wat jongere gamers, maar het laat niet de daadwerkelijke kracht achter Boom Street zien. Tot dusver lijkt Boom Street uitstekend voor een leuk avondje bankhangen met vrienden, waarbij het zelfs mogelijk is slechts één controller te gebruiken dankzij het ondersteunde ‘doorgeef-principe’. Ontwikkelaar Square Enix heeft echter ook gedacht aan spelers die doorgaans alleen gamen. Voor die personen is de spelmodus Tour toegevoegd die je op alle borden een vooraf bepaald doel laat behalen. Denk hierbij aan een doel als het eindigen als derde of hoger of het behalen van een minimum vermogen aan het einde van het potje. Je speelt in deze modus verplicht als Mii-personage tegen Nintendo-characters en Dragon Quest-characters die ieder verschillende karaktertrekken hebben. Zo zal Wario door middel van tekstballonetjes (en niet door middel van zijn speelstijl) zijn veelgulzigheid niet onder stoelen of banken schuiven en is een personage als Mario juist erg nobel. Het zorgt ervoor dat het spel op een bepaalde manier met je communiceert en dat is prettig. De stimulans om de Tour te voltooien zit hem in het vrijspelen van nieuwe borden en een viertal personages. Je scharrelt ook wat stempels bij elkaar die je kleren en voorwerpen laten kopen voor je Mii-personage. Deze beloningen zijn prima, maar helaas redt het de rompslomp van de singleplayer niet. Het idee dat je tegen een computer zit te spelen die zo nu en dan expres een fout rekensommetje maakt, is niet leuk. Dat er verder dan ook geen aandacht is besteed aan de singleplayer in de vorm van bijvoorbeeld een verhaalmodus, is geen gemis: je koopt er Boom Street toch niet voor. Eén potje kan al gauw vijf (!!) uur duren op een gemiddeld groot speelbord en dat is in je eentje absoluut geen pretje. Dat je de mogelijkheid hebt om een Quick Save uit te voeren zodat je later op dat exacte moment in het spel terug kunt keren, is een welkome toevoeging, maar het valt in de categorie ‘water naar de zee brengen’. Het feit dat het spel je progressie niet bijhoudt in de multiplayer – en je daarom in die modus geen unlockables kunt vrijspelen – is daarom een groot gemis en voelt als het strooien van zout op een open wond.

Online Mocht je toch een keer in je eentje Boom Street willen spelen, dan is de beste keus te vinden in de aanwezige online modus. Deze modus is een stuk beter te versmaden dan het spelen tegen CPU’s in de singleplayer, omdat je er nu in ieder geval van verzekerd bent dat het mensen zijn die de beslissingen op het spelbord maken. Daarbij worden er online ranglijsten bijgehouden, zodat je je eigen prestaties kunt vergelijken met die van andere spelers. Het ontbreken van sociale interactie is echter opnieuw een groot gemis. De online modus ondersteunt geen voicechat of andere vorm van tekstueel contact. Het enige wat je kunt doen is je gedachte over het spel weergeven door middel van een emoticon: een bijzonder schrale troost. Wat het geheel had kunnen redden, was de mogelijkheid om de lokale multiplayer met de online multiplayer te mixen. Op die manier zou je bijvoorbeeld met een vriend op de bank met twee andere spelers via het internet kunnen strijden, maar deze mogelijkheid heb je helaas niet. De online modus kent daarmee al gauw hetzelfde lot als de singleplayer, zeker wanneer blijkt dat je ook hier verplicht wordt je Mii-personage te gebruiken. Wel moet gezegd worden dat het geheel vlekkeloos wegspeelt op Nintendo's servers, al kan het soms lastig zijn om tegenstanders te vinden. Het is daarom compleet afhankelijk van je eigen psyche of je plezier kunt halen uit het online spelen zonder interactie. De kansen daarvoor zijn echter gering in een langdurig potje. Graphics en geluid De presentatie van Boom Street is naar behoren. De personages en spelborden zijn lekker kleurrijk en stralen daarmee het Nintendo- en Dragon Quest-gevoel goed uit. De thema’s van de betreffende games worden op subtiele wijzen doorgevoerd en zullen ongetwijfeld een glimlach op het gezicht toveren van de fans. Zo zweef je de ene keer boven een stadion uit Mario Superstar Baseball, terwijl je een andere keer boven Castle Trodain hangt uit Dragon Quest VIII. De achtergronden zijn echter vaak wazig en kennen regelmatig lelijke sprites. Soms bewegen deze constant op dezelfde wijze en dit kan irriteren, zelfs wanneer het gehele spel zich op de voorgrond afspeelt. Het is echter zeer afhankelijk van het type speler of je hier aandacht aan besteedt. De meesten zal het niet opvallen en dan voldoet de functionaliteit van de graphics prima. Een grafisch hoogstandje is het echter zeker niet.

Op het gebied van geluid doet Boom Street leuke dingen. De muziek wordt een stuk heftiger wanneer een speler op weg is de naar de bank met het benodigde bedrag, maar juist extreem rustig wanneer het aandelenscherm wordt ingedoken. Het geluid zorgt hiermee voor een uitstekende sfeer en die positieve lijn wordt voorgezet in kleine dingetjes zoals het spelen van spelletjes in de speelhal. Een simpele slotmachine of memory-spel wordt bijgestaan door samples uit games als Dragon Quest of Yoshi’s Island, wat erg leuk is gedaan. Andere samples zijn geplukt uit onder andere Super Mario Bros., Yoshi’s Island en Dragon Quest III, IV en V. Er zijn ook genoeg originele remixes van andere Mario- en Dragon Quest-games in het spel te vinden die het geheel een eigen, unieke smaak geven. Conclusie Boom Street is een zeer positieve verrassing in het huidige Wii-aanbod. Het spel is een buitengewoon leuke multiplayer-ervaring voor spelers die niet vies zijn van een interactief speelbord dat draait om strategisch inzicht op het gebied van financiën. Het spelprincipe Boom Street laat zich het best beschrijven als ‘Monopoly met aandelen’, maar in de realiteit gaat het veel verder dan dat. Helaas is het zo dat het bordspelprincipe zich niet goed vertaalt naar een singleplayer-modus, waardoor het spel enkel plezierig is met een stel vrienden op de bank. Ook de online optie kan weinig plezier bieden door het gemis van enige sociale interactie. Het ontbreken van een mix tussen lokale en online multiplayer is zeer onfortuinlijk en het feit dat je progressie van het spel niet wordt opgeslagen in de multiplayer is zelfs bijzonder vervelend te noemen. Desondanks is Boom Street een waar pareltje wanneer je hem met vier gedreven spelers in één kamer speelt. De gemoederen kunnen hoog oplopen, zeker wanneer je het vijfde uur ingaat van een enkel potje. Veel vrije tijd is daarom funest, maar voor een topper als Boom Street maak je tijd, ook al kost tijd geld.

N1 Score: 8.6

+ ["Een diepgaander spel dan je zou denken","Strategie wordt toegankelijker door Nintendo-presentatie","Bijzonder leuk en spannend wanneer je het met zijn vieren speelt"]

- ["Het spel in je eentje spelen is simpelweg niet leuk","Sprites in de achtergrond kunnen irriteren","Geen mix tussen lokale en online multiplayer mogelijk"]

Gekoppelde games

Boom Street (Wii)