[Review] Geschreven door Evelien op 2012-05-27 14:06:00
Back to the Future: The Game
Great Scott! Het is 2012 en er wordt opnieuw een Back to the Future-game uitgebracht! De originele film lanceerde Michael J. Fox in 1985 van sitcom sterretje tot A-list Hollywood beroemdheid. De komische sciencefiction film werd een enorm succes en na het volgen van Back to the Future Part II (1989) en Back to the Future Part III (1990) was de trilogie compleet. In de loop der jaren zijn er verschillende games uitgebracht gebaseerd op de populaire franchise en nu sluit ook Telltale Games, een afsplitsing van LucasArts, zich hierbij aan. Na versies voor Microsoft Windows, Mac OS X, PlayStation 3 en de iPad, kunnen nu ook de Wii-bezitters aan de slag met een Back to the Future-game en wel met Back to the Future: The Game. De Back to the Future trilogie heeft als thema tijdreizen. De hoofdpersonen zijn de puber Marty McFly en zijn veel oudere vriend, de uitvinder ‘Doc’ Emmett Brown. Doc heeft zijn auto, de inmiddels befaamde DeLorean DMC-12, weten om te bouwen tot een tijdreismachine met alle gevolgen van dien. Back to the Future: The Game is niet gebaseerd op een bestaande film uit de reeks, maar speelt zich zes maanden later af na Back to the Future Part III. De game is hierbij gesplitst in vijf episodes die zich respectievelijk afspelen in de jaren 1986, 1931 en 1876.
Point-and-click Back to the Future: The Game is een singleplayer point-and-click adventure. Dat dit genre nog niet is overleden, wordt wel bewezen door de succesvolle Professor Layton-serie. Je verkent de omgeving op zoek naar aanwijzingen om je verder te helpen in het verhaal. Deze aanwijzingen vind je vooral in voorwerpen en door te praten met andere figuren. Sommige voorwerpen kunnen worden bewaard in Marty’s inventaris om later te worden gebruikt. Ook aanwezig zijn een lijst met doelen en een hint-systeem voor als je het even niet meer weet. De game maakt het je hierdoor niet al te moeilijk en de puzzels zijn vaak ongecompliceerd. Zo moet je bijvoorbeeld van de immer irritante Biff een notitieboek afpakken, maar dit lukt niet door het simpelweg te vragen. Door het gebruik van voorwerpen in de aanwezige ruimte, in dit geval een gitaar en een versterker, en door middel van interactie, in dit geval met George McFly en Biff Tannen, kun je de puzzel oplossen. Later in de game worden de puzzels uitgebreider, maar het principe blijft hetzelfde. De besturing van Marty vindt plaats met behulp van de Nunchuk en met de Wii Remote kun je voorwerpen aanwijzen of een antwoord kiezen in een gesprek. Het gebruik van de Wii pointer leent zich uitstekend voor het point-and-click principe, al kan dit na enige tijd vermoeiend zijn voor je arm. Een alternatieve optie om antwoorden ook met de control pad en de A-knop te kunnen selecteren was handig geweest. Back to the Drawing Board Het is te merken dat één van de originele schrijvers, Bob Gale, aan het scenario heeft gewerkt, want de game speelt daadwerkelijk als een interactieve film. De dialogen zijn goed uitgewerkt met herkenbare en volwassen humor. Ook is de sfeer van de film voldoende aanwezig door allerlei details zoals de ‘Weird Science’ poster op de kamer van Marty tot de oneliners van Doc. Voor de voice-acting zijn veel van de originele acteurs aanwezig, waaronder Christopher Lloyd (Doc). Nieuwkomer A.J. LoCascio klinkt als de verloren tweelingbroer van Michael J. Fox. Ook is de originele score gebruikt welke na al die jaren nog steeds staat als een huis. Over de sfeer valt niet te klagen. Maar helaas is het niet allemaal rozengeur en maneschijn in het digitale Hill Valley. Ten eerste is het tempo van de game vrij laag, maar dit is niet vreemd in het point-and-click genre. Sommige scènes duren echter simpelweg te lang met te veel onnodige dialoog. Waar Telltale vooral veel punten heeft laten liggen, is op technisch gebied. De framerate heeft regelmatig last van flinke vertragingen wat echt storend is. Met horten en stoten kom je door de vele cutscenes heen, maar ook als je gewoon rondloopt zul je hier last van ondervinden. Tel hier de lange laadtijden bij op en de vraag is of je dit vijf episodes van anderhalf uur per stuk gaat volhouden. Daarnaast zijn de graphics verschrikkelijk. Er zijn weinig details en het kleurenpallet is beperkt. De omgevingen komen hierdoor heel ongeïnspireerd over. De karakters zelf zijn gestileerde versies van de originele acteurs. Dit werkt goed op papier, maar door de technische beperkingen hebben de karakters een slecht uitgewerkte mimiek waardoor ze regelmatig overkomen alsof ze van bordkarton zijn. Conclusie Als fan van de franchise valt niet anders te concluderen dat ondanks de goede intenties, Back to the Future: The Game niet geworden is wat het had kunnen zijn. Het scenario is uitstekend en het spel heeft de juiste sfeer, maar de uitwerking is technisch inferieur met een lage framerate, lange laadtijden en ronduit lelijke graphics. Ook eerdere Wii-ports van Telltale’s succesvolle click-and-point adventures, zoals Tales of Monkey Island en Sam & Max, vertonen deze technische problemen. Liefhebbers van het genre kunnen daarom beter even wachten op de nieuwe Professor Layton voor de Nintendo 3DS. Voor de Wii-bezitters die de game nog niet kennen, is het humorvolle Zack & Wiki: Quest for Barbaros' Treasure van harte aan te bevelen. Bij Back to the Future: The Game kun je beter wegblijven, ondanks de lage adviesprijs van €19,99. Enkel de echte fans van de reeks kunnen hier plezier uit halen. Not to be continued…N1 Score: 5.5
+ ["Uitstekend scenario","Sfeer van de film","Originele muziek en stemmen"]
- ["Lage framerate","Lange laadtijden","Lelijke graphics","Laag tempo"]