[Review] Geschreven door Wessel op 2012-09-02 21:42:00
Pokémon Conquest
Sinds 1983 kunnen Japanners al genieten van Nobunaga's Ambition. Deze turn-based strategy game werd zo goed ontvangen dat er sindsdien al twaalf vervolgen in deze reeks zijn uitgekomen voor diverse platformen. Daarnaast kent de serie een hoop remakes en spin-offs. Nu, 19 jaar later, vond Nintendo het toch echt tijd om westerlingen kennis te laten maken met deze serie strategy games. Maar hoe maak je een met Japanse cultuur doordrenkte game als Nobunaga's Ambition een beetje aantrekkelijk voor Amerikanen en Europeanen? Door deze te combineren met de in het westen meest populaire animé, Pokémon! De Pokémon-reeks zou daarmee gelijk diverse vernieuwingen kunnen kennen, zoals een potentieel betere vormgeving en meer strategische diepgang. De elementen van de twee series werden bij elkaar gegooid en zo ontstond de game Pokémon Conquest voor de Nintendo DS. De game lijkt op papier wellicht de ideale combinatie waarin beide series het beste in elkaar naar boven kunnen halen, maar kan deze cross-over deze hoge verwachting ook waar maken?
Een Japanse legende Wie zich ooit verdiept heeft in Nobunaga's Ambition weet dat het verhaal in deze serie ondergeschikt is aan de gameplay, zo ook in Pokémon Conquest. Het verhaal speelt zich af in de Sengoku-periode, een tijd die zich kenmerkt door feodale heersers en bloederige veldslagen. Het is een interessant gegeven dat alle karakters in het spel zijn gebaseerd op Japanse historische figuren uit deze tijd, maar veder heeft het verhaal weinig om het lijf. Je bent een beginnend Warlord, ofwel krijgsheer, en het is de bedoeling om samen met je starter Pokémon Eevee alle zeventien koninkrijken te veroveren. Waarom? Er doet een legende de ronde dat wanneer één heerser al deze koninkrijken in zijn of haar macht heeft, er een legendarische Pokémon zal verschijnen. Reden genoeg om er op uit te trekken en de veldslagen te laten beginnen. Linken met Pokémon Voor je ten strijde trekt zul je eerst een team van krijgers en Pokémon klaar moeten zetten. Wat deze krijgers onderscheidt van gewone burgers is dat zij telepatisch kunnen communiceren met Pokémon en het is dan ook aan hen om de veldslagen aan te voeren. Deze link tussen mens en dier is erg belangrijk in Pokémon Conquest aangezien zij het equivalent is van de levels in de originele games: hoe sterker de band tussen beide, hoe sterker deze Pokémon zal zijn op het slagveld. Pokéballs zijn dan ook passé in de wereld van Pokémon Conquest. Zie je een Pokémon die je graag zou willen hebben dan dien je enkel een link op te bouwen. Ieder karakter heeft een natuurlijke affiniteit met bepaalde Pokémon, waardoor je eerst op zoek zult moeten gaan naar de ideale partner van deze Pokémon. Wanneer je deze gevonden hebt, kan het linken beginnen. Dit gebeurt door middel van een kort en simpel ritmische spelletje. Van links naar rechts schieten er lichtgevende bollen uit de Pokémon en waneer deze de krijger bereiken, moet je als speler op het juiste moment de A-knop indrukken. Dit is vaak erg eenvoudig, maar aangezien deze mini-game grafisch erg goed aansluit bij de rest van het spel voelt dit allerminst gimmicky aan en is dit een leuke toevoeging. Fire Emblem meets Pokémon De veldslagen hebben erg veel weg van strategische spellen als Fire Emblem. In iedere beurt krijg je de kans om je Pokémon over het speelveld te bewegen in een gelimiteerd raster en wanneer je binnen het bereik van een vijand bent, kun je een aanval uitvoeren. Het belangrijkste hierbij is dat de verschillende types die je gewend bent uit de Pokémonspellen weer een grote rol spelen. Waar in Fire Emblem het zwaard sterker is dan de bijl, is in Pokémon Conquest vuur sterker dan water. Pokémon Conquest kent echter zeventien verschillende types in plaats van drie, wat nog meer strategisch inzicht vereist. Het is echter jammer dat iedere Pokémon maar één aanval kan in Pokémon Conquest. Hierdoor voegen Pokémon met dubbele types relatief weinig toe aangezien zij enkel één aanval kennen van één type. Scizor is bijvoorbeeld zowel een steel als een bug type Pokémon, maar aangezien deze in Pokémon Conquest alleen over de aanval X-scissor beschikt, voegt in dit geval het steel type weinig toe. Enkel als verdedigende partij zul je hier rekening mee moeten houden. Een ander element uit Pokémon Conquest zal Pokémon-fans ook bekend voorkomen: iedere Pokémon beschikt over een unieke ability. Dit is een eigenschap van een Pokémon die kleine voordelen kan opleveren zoals het verlagen van de tegenstanders aanval, verdediging of nauwkeurigheid. In Pokémon Conquest beschikken de trainers echter ook over unieke vaardigheden, genaamd Warrior Skills. Deze kunnen één keer per gevecht ingezet worden en kosten de speler geen beurt.Dynamische omgevingen Dit spel kent echter ook minder geslaagde toevoegingen. De omgevingen waar de gevechten in plaatsvinden zijn bijvoorbeeld niet altijd goed uitgewerkt. Aan alle omgevingen is een dynamisch element toegevoegd, zoals naar beneden vallende rotsen in het vulkaan level of bewegende standbeelden in het spook level. Op het eerste gezicht lijkt dit leuk, maar al snel wordt duidelijk dat dit juist het speelplezier bederft. Ten eerste omdat de animaties van deze dynamische toepassingen erg lang duren en er geen optie is om deze over te slaan. Zeker na enige tijd, wanneer de speler gewend is geraakt aan deze animaties en enkel snel zijn of haar Pokémon wil trainen, wordt het erg langdradig. Wanneer na iedere beurt alle standbeelden zich moeten verplaatsen voor je verder kan met de volgende ronde, wordt het al gauw erg vervelend dat je hier steeds naar moet kijken. Ten tweede vinden deze dynamische elementen willekeurig plaats. Zo vallen er na iedere ronde op willekeurige plekken in het vulkaan level rotsblokken naar beneden. Het kan hierdoor gebeuren dat één of meerdere Pokémon direct buitenwesten geslagen worden door een rotsblok zonder dat de speler hier invloed op heeft. Het gevoel van controle op het spelverloop neemt hierdoor af. Het verschil tussen winst en verlies lijkt daardoor willekeurig en dit ondermijnt de strategische diepgang die dit spel potentieel in zich heeft. Delegeren met Pokémon Een toevoeging die gelukkig wel erg goed uitpakt, is dat het spel zich op twee niveaus afspeelt. De veldslagen spelen zich niet alleen af binnen de koninkrijken, maar gaan ook door wanneer je op de wereldkaart bent. Het is hier de bedoeling dat ieder rijk goed verdedigd wordt van buitenaf, want jij bent niet de enige die andere gebieden binnen kan vallen. Ook je tegenstander zal soms je items of de door jou bezette gebieden proberen in te pikken. Daarom zul je behalve een aanvallend team ook verschillende verdedigende Pokémon klaar moeten hebben staan in al je veroverde koninkrijken. In plaats van de beperkte groep van zes Pokémon die je gewend zult zijn uit de Pokémon-RPG’s, heb je nu de mogelijkheid om nog veel meer Pokémon in te zetten in gevechten. Mocht je echter geen zin hebben om al deze verdedigende Pokémon te gaan trainen, dan kun je dit ook uitbesteden door de krijgsheer van ieder van je koninkrijken een taak te geven. Je kunt zo de opdracht geven om de huidige Pokémon te trainen, om meer trainers en Pokémon te rekruteren en om te investeren in een koninkrijk zodat er in de toekomst betere items verkrijgbaar zijn.
Meer dan 100 uur gameplay Pokémon Conquest kent nog veel meer toevoegingen dan de zojuist genoemde opties. Dusdanig veel, dat je pas echt een goed idee begint te krijgen van de game nadat je alle zeventien koninkrijken veroverd hebt, hetgeen je minimaal 10 uur zoet zal houden. Je krijgt dan je legendarische Pokémon en iedereen leeft nog lang en gelukkig. Na de aftiteling zal echter blijken dat dit nog lang niet het einde van het spel is. Je kunt het hele spel nog eens spelen met ieder karakter in het spel om zo nog meer Pokémon te vangen. In totaal zijn er nog 34 andere verhaallijnen die je waarschijnlijk meer dan 100 uur zullen kosten om uit te spelen. De grote vraag is echter of je hier zin in hebt. Deze nieuwe uitdagingen verschillen maar minimaal van het eerste verhaal. Enkel de dialogen aan het begin en het einde verschillen waardoor je al snel het gevoel krijgen dat je precies hetzelfde spel opnieuw aan het spelen bent. En met opnieuw wordt hier helemaal opnieuw bedoeld, want wanneer je een nieuwe verhaallijn begint met een nieuw karakter worden bijna alle gegevens gewist. Het spel onthoudt wel welke Pokémon bij welke trainer hoorden, maar je zult deze trainers eerst opnieuw moeten zoeken en rekruteren. Vervolgens moet je ook de band met deze Pokémon weer helemaal opnieuw opbouwen. Vooral het feit dat deze link tussen jou en je Pokémon helemaal gewist wordt, is erg moeilijk te verkroppen. Bovendien geeft het geen motivatie om de resterende verhaallijnen compleet te maken. Waarom zou je immers veel moeite steken in het trainen van je Pokémon wanneer alle levels toch weer gereset zullen worden? Multiplayer en gratis DLC Het is een groot gemis dat Pokémon Conquest niet beschikt over een online modus. Zeker wanneer men in een online gevecht ten strijde had kunnen trekken met eerder gevangen Pokémon, zou dit een groot pluspunt geweest zijn. Zoals vermeld kan het nu soms nutteloos aanvoelen om Pokémon goed te trainen aangezien de statistieken toch gewist worden na het doorlopen van iedere verhaallijn. Wanneer je in een online modus zou kunnen kiezen uit alle Pokémon die je verzameld hebt in verschillende verhaallijnen, zou dit de speler meer motiveren om deze extra uitdagingen aan te gaan. De game bevat helaas ook geen Download Play mogelijkheden, maar er is een multiplayer toegankelijk voor maximaal twee spelers wanneer je vrienden ook in het bezit zijn van het spel. Echter, ook hier heb je geen toegang tot je behaalde resultaten, maar wordt voor aanvang van het gevecht ingesteld hoe sterk de link is tussen de krijgers en hun Pokémon. Het blijft allemaal beperkt aanvoelen, zeker wanneer je bedenkt dat de eerste Nintendo DS-games, zoals Mario Kart DS, al goed gebruik maakten van de online mogelijkheden van de handheld. Er is wel de mogelijkheid om extra verhaallijnen te downloaden. Dit is echter een vrij over de top-toevoeging wanneer je bedenkt dat het spel al ongelooflijk veel extra uitdagingen bevat. Het is ook mogelijk om door het invoeren van een password een zeldzame Pokémon te laten verschijnen in de door jou bezette koninkrijken. Deze passwords worden zeer regelmatig verstrekt - zo zijn er nu al 28 voorhanden - en ze maken je avontuur net dat beetje specialer.
Graphics Hoewel de wereldkaart en de speelvelden erg verschillen in stijl, passen deze toch goed bij elkaar. Ieder speelveld wordt weergegeven vanuit een isometrisch perspectief. De speler kan hier in- en uitzoomen en de camera draaien om het spel vanuit vier verschillende kanten te bekijken. Zeker bij levels met veel hoogteverschil zal dit erg goed van pas komen. Bovendien geven deze verschillende perspectieven een beter gevoel voor diepte en laten deze de karakters en achtergronden nog beter tot hun recht komen. De animaties op het speelveld zijn echter soms erg beperkt. Net als in de Pokémon-RPG’s raken de Pokémon elkaar nooit echt aan. De aanvallende Pokémon schudt wat op en neer op zijn plek en de geraakte Pokémon blijft op de zijne terwijl hij schijnbaar de aanval incasseert. Net als voor de animaties van de dynamische omgevingen is er geen mogelijkheid om deze animaties uit te zetten. Dergelijke simpele animaties zijn een vaak geziene tekortkoming van veel strategische spellen. Fire Emblem wist dit probleem erg goed op te lossen door korte vechtscènes te introduceren, maar gelukkig heeft Pokémon Conquest zich hier niet aan gewaagd aangezien dit het spel nog trager zou maken naast de al aanwezige, trage beurten. De wereldkaart, de trainers en hun Pokémon zijn allemaal weergegeven in een typisch Japanse animé stijl. Dit is een welkome toevoeging, want alle Pokémon zien er nu veel beter uit dan in bijvoorbeeld Pokémon Black of White. De krijgers passen ook goed bij hun Pokémon. Wie artwork heeft gezien van Pokémon Conquest weet het: het is waar dat de baasjes op hun beestjes gaan lijken. Geluid De geluidseffecten zijn helaas wat je gewend bent van de Pokémon-spellen: erg beperkt en simpel met vele bliepjes. Gelukkig is de soundtrack zelf beter. De muziek is simpel en zal niet lang in je hoofd blijven zitten, maar het valt op dat de makers met succes geprobeerd hebben er traditioneel Japanse geluiden in te verwerken. Deze geluiden roepen al snel de associatie op met samurai en verheffen de soundtrack tot bovengemiddeld voor een Nintendo DS-game. Conclusie In vele opzichten is Pokémon Conquest de impuls die de Pokémon-reeks al lange tijd nodig had. Zo kun je een groot aantal Pokémon vangen en trainen en ben je niet beperkt tot je rugzakje waar maar zes Pokéballen in passen. Verder ziet het spel er erg goed uit en spreekt de stijl van de Japanse krijgers en hun Pokémon erg tot de verbeelding. Ook voor ervaren spelers is er genoeg uitdaging, al kan het frustrerend zijn dat je niet altijd de volledige controle hebt op het spelverloop. Door onder andere de dynamische omgevingen mist Pokémon Conquest de strategische diepgang die het spel zou kunnen bieden. Je zult minimaal 10 uur spelplezier beleven met deze titel, maar er zijn extra uitdagingen die je meer dan 100 uur bezig zullen houden. De vraag is echter of je al deze uitdagingen ook aan wil gaan, want het spel kent weinig vaart en bestaat uit veel herhaling. Dat neemt echter niet weg dat Pokémon Conquest de beste Pokémon spin-off is die op dit moment verkrijgbaar is.
N1 Score: 7.5
+ ["Met een groot aantal Pok\u00e9mon tegelijk ten strijde trekken","Pok\u00e9mon meets Fire Emblem-gameplay pakt goed uit","Mooie graphics in een interessante combinatie van stijlen","Speelduur van meer dan 100 uur"]
- ["Geen online mogelijkheden","Extra uitdagingen gaan snel vervelen","Dynamische omgevingen ondermijnen strategie","Zeer langzame speelbeurten"]
Gekoppelde games
Pokémon Conquest (Nintendo DS)