[Special] Geschreven door Johan op 2004-03-12 02:32:22

Ubi Soft

GQ-Factory Special Als een van de vaste, terugkerende onderdelen in GameQubes “GameQube-Factory” is een Special. Nu is de hele GQ-Factory natuurlijk een special, maar een special zou niet speciaal zijn als er niet iets speciaals in zou zitten. Vandaar dat we in de GQ-Factory een special in een special doen. Zeg maar een dubbele special, maar dan in een keer… Ofzo… Ik begreep er zelf ook weinig van maar zo legde onze geliefde webmaster Zapp-x het mij uit, nadat die mij had gevraagd of ik ook een bijdrage wou leveren aan “zijn” GQ-Factory… In deze terugkerende “special” blikken we terug op de afgelopen maand en pikken er iets of iemand uit (natuurlijk afkomstig uit de game-industrie), die de afgelopen maand zeer prominent in het nieuws is geweest. Toen ik dit te horen kreeg schoot er meteen een naam door me hoofd, Ubi Soft. Niet zo zeer omdat ze de afgelopen maand opvallend in het nieuws waren, maar om de prestatie van het afgelopen jaar. Dus eigenlijk mag ik niet over Ubi Soft gaan schrijven, aangezien het over de afgelopen maand moet gaan. Maar ik trek gewoon lekker de stoute schoenen aan en maak een special over mijn eerste liefde. Correctie een van me eerste liefdes. Het zou namelijk van de zotten zijn als dit me eerste liefde zou zijn, omdat ik pas sinds een jaartje “verliefd” ben op Ubi Soft. De eerste fladderende vlinders in mijn buik verschenen halverwege 2002, waarin het Nederlandstalige gameblad “Power Unlimeted” een aankomende “topper” onder de loop nam. Me hartje overschreed de toegestane hoeveelheid slagen per minuut met meer dan goed voor je is toen ik las dat het om een stealth game ging á la Metal Gear Solid, waarin je veel acrobatische moves (Een “split-jump” tussen 2 muren) en gadgets (Sticky-camera) tot je beschikking zou hebben. De meeste, zo niet iedereen, weten inmiddels al dat ik het hier over Splinter Cell heb. De alom geprezen stealth game van Ubi Soft. Toentertijd letten ik nog niet zo op het soort game en de developper achter het spel. Jullie moeten weten dat ik 2 jaar geleden echt een leek was op “computer” gebied. Ik speelde met regelmaat van de klok een spel. Maar als je me zou vertellen dat Ubi Soft een sinaasappelkweker was zou ik het zeker geloven. Ik speelde het spel om het spel, niet om de achtergrond en het verleden. Maar ja tijden veranderen en inmiddels behoort Ubi Soft tot een van me liefdes en een van die redenen is Splinter Cell. Wat en wie is Ubi Soft nu eigenlijk? Ubi Soft Entertainment is een producer, Publisher en distributor, wat in feite in houdt dat ze spellen maken, uitgeven en verspreiden. Dit doen ze al sinds 1986 waarin ze gegroeid zijn van een niets zeggend bedrijfje tot een van de toonaangevende gameontwikkelaars. Momenteel heeft Ubi Soft in ruim 20 landen kantoren staan, onder andere in Amerika, Frankrijk, Canada, Duitsland en Finland. Tevens verkopen zij hun spellen in meer dan 50 landen, waaronder ook ons eigen kikkerlandje. De grootste doelstelling van Ubi Soft, wat eigenlijk logisch is omdat elke Publisher dat wilt, is; Het betreden van de Top-5 Publishers van de wereld. Om deze doelstelling na te streven zijn ze hard op weg en kloppen op de deur en met hamer en beitel hebben ze wat mij betreft al een klein gaatje in die deur geslagen. En rukken met de stormtroepen op naar de vijfde plaats. Maar wat nemen ze nu mee? Want stormtroepen bestaand uit bejaarde dementerende oma’s met deegrollen zal weinig succes hebben. Dit is met een schuin oog richting dat paarse, ledemaat loze mannetje waar Ubi Soft een aantal jaar op heeft geteerd. De eerste delen waren goede platformers die zich konden meten met een Mario, maar Rayman begon op den duur een beetje magertjes te worden en bleekjes te zien. Er verschenen tekenen van ouderdom en in zijn zielloze ogen kon je de tekenen van het 2 keer te veel uier trekken zien. Gelukkig greep Ubi op tijd in voordat er aan de noodbel getrokken moest worden, de tekentafel werd afgestoft en verschillende teams werden aan het werk gezet. En ik weet niet precies wat er gebeurd is, maar een of andere dikke fee heeft waarschijnlijk met ‘er domme kop het hele zakje met “feeënpoeder” over de Ubi Soft kantoren gedonderd. De afgelopen 2 jaar heeft Ubi Soft flink aan de weg getimmerd en is er meerdere malen een onvergetelijk spelleke naar buiten gevlogen. Spellen die de mannen in het front zo hard nodig hebben om die dubbel gebarricadeerde deur te openen. Spellen die minimaal de vijfde plaats moeten overnemen. Maar welke spellen zijn er dan naar het front gestuurd die een overwinning moeten veilig stellen? Aller eerst heb je een divers team nodig bestaand uit verschillende persoonlijkheden met ieder hun eigen sterke en zwakke punten… Aller eerst heb je mensen nodig die met een plan komen, “The A-Team” had Hanibal Smit voor dit soort klusjes. Bij Ubi Soft is het geen Smit die het regelt, maar toch zeker ook niet onverdienstelijk hebben ze hiervoor Rainbow Six 3. De Tactische shooter, die al een tijdje aan het spinnen is op de groene box van M$. Het spel doet het erg goed, maar dit komt voornamelijk door de mogelijk van Xbox-Live en het gebruik van de headset. Of dit spel het ook gaat redden op ‘Cube is nog te betwijfelen, aangezien de online support rond uit slecht is. Voor de man van de vieze klusjes bellen we natuurlijk Sam, Sam Fisher. De man die met een haarspelt het FBI-gebouw infiltreert en elke ventilatieschacht beter kent dan zijn eigen broekzak. De man met de gadgets en lenigheid van een slang. Hij zal de alarmsystemen moeten uitschakelen en de camera’s moeten saboteren zodat de rest van de troepen ook naar binnen kan. Sam Fisher is al een tijdje klaar met zijn eerste avontuur, Splinter Cell, en deeltje 2 staat al voor de deur. Jammer genoeg moeten wij nog tot juni 2004 wachten voordat wij met Sam, dan wel online of offline, kunnen sneaken. Omdat we ook een traag, dik, sloom varken mee naar binnen moeten krijgen. Zullen de wachtposten van ver af neer gelegd moeten worden met een sniper. “XIII” legt aan en schiet met een headshot de wachter uit zijn torren. De zeer stijlvolle Cell Shaded shooter van de gelijknamige stripboeken reeks is ook van de partij om met grof geschut korte metten te maken met de “vijand”. Doordat de wachters van buiten af zijn neergelegd is het mogelijk om het “trage” duo Jade en Pey’j naar binnen te laten. Computers moeten gekraakt worden en het weg door het labyrint moet gevonden worden. Dit komische duo uit Beyond Good & Evil is sinds eind februari voor ons Cubers te bespelen. Ondersteund met een erg goed verhaal, zeer goede sound en een Zelda achtige gameplay hebben we hier te maken met een topper. Verwacht binnenkort een review op GameQube. Om de klus te klaren en het slot definitief te kraken komt er een Oosterse Prins in actie. Deze slingert, springt, rent en vecht zichzelf een weg door het immense “Slot”. Met de sleutel in zijn bezit om de tijd te keren is hij het ontbrekende stukje in de puzzel. Prince of Persia The Sands of Times is een heus meesterwerkje, waarin vechten, puzzelen, rennen, springen en slingeren zeer goed tot hun recht komen. En met de aankondiging van deel 2 hoeven we voorlopig niet bang te zijn dat we geen stand zullen houden aan de top. Met dit grove geweld mee strijdend in het front, wat allemaal is uitgekomen in een tijdsbestek van iets meer dan 1 jaar, kan ik maar 1 ding concluderen. Ubi Soft heeft zijn naam nu definitief gevestigd mochten ze dat nog niet gedaan hebben. Als ik terug blik op het afgelopen jaar dan springen zij er tussenuit in positieve zin. En als ze deze stijgende lijn blijven vort zetten dan zal het niet lang meer duren of de deur naar de Top-5 is gebroken en zal Ubi Soft plaats nemen in een van die comfortabele stoelen, en breed glimlachend terug kijken op deze kwalitatief uitstekende periode…