[Review] Geschreven door Quint op 2013-02-25 20:38:08

SiNG Party

Het eerste kwartaal van 2013 is voor de Wii U buitengewoon teleurstellend: dat is ondertussen geen geheim meer. Nintendo probeert het plezier er toch een beetje in te houden en doet dat door een gooi te doen naar een genre dat de laatste jaren ontzettend populair is geworden: het zingen. Nintendo heeft hiervoor de hulp ingeroepen van Activision's studio FreeStyleGames, die eerder verantwoordelijk was voor onder meer DJ Hero en DJ Hero 2. SiNG Party is daarmee het eerste zangavontuur voor de studio, ondanks de achtergrond in de muziekgames. De Wii U-zangtitel laat je alleen of met een groep een paar nummers zingen en gebruikt daarbij de Wii U GamePad. Op papier lijken er veel dingen mogelijk, maar blijkt dit in de praktijk ook zo te zijn? De microfoon SiNG Party voor de Wii U komt automatisch gebundeld met een Wii U-microfoon. Deze microfoon is vrij massief, voelt behoorlijk solide en kent een draad die enkele meters lang is. De microfoontjes van een SingStar, Boogie of Def Jam Rapstar zijn er niets bij: de Wii U-microfoon zou zo uit de studio van een artiest gestolen kunnen zijn. Dit is een goed begin, want zo raak je al gauw in de juiste stemming om er op los te zingen. Mocht je de microfoon toch niets vinden, dan kun je ook zo goed als alle andere USB-microfoons aansluiten, want SiNG Party lijkt deze zo goed als allemaal te ondersteunen.

Oefenen SiNG Party kent vier verschillende speelmodi: Groep, Zingen, Team en Oefenen. In Oefenen zou je denken dat het spel je aan de hand neemt en je uitlegt waar het je op beoordeelt, maar niets is minder waar. Deze modus laat je in een oneindige loop een bepaald nummer meezingen en geeft dan aan of je genoeg 'Kracht', 'Toonhoogte' of 'Flair' hebt. Hoe het spel de eerste twee categorieën registreert, ligt vrij voor de hand, maar hoe het spel je Flair bepaalt is tot op heden nog steeds een raadsel. Je kunt hier wel door het nummer heen skippen op de Wii U GamePad en zo bepaalde delen oefenen, maar de feedback die je krijgt is dusdanig karig dat je al gauw bent uitgekeken op deze modus en aan het echte zingen begint. Josti-band In de modus Zingen kun je alleen of in een duet allerlei nummers trotseren. SiNG Party ondersteunt hierbij twee microfoons, maar een derde en een vierde speler kunnen ook meedoen met behulp van een Wii Remote. Helaas beperkt het gebruik hiervan zich tot het schudden voor het geluid van een sambal of het drukken op de A-knop voor een sample, waarbij je lange na niet zoveel input kan leveren als je zou willen. Het spel bepaalt welke handeling je wanneer kunt doen, waardoor je als Wii Remote-speler al gauw het gevoel krijgt in de Josti-band te spelen. Zelfs een vierjarig kindje zal nog liever in de microfoon blèren dan hersenloos met de Wii Remote schudden. Een gemiste kans. Dit geldt ook voor de opties die de Wii U GamePad biedt in deze speelmodus: je kunt een mixer gebruiken waarmee je een zeer beperkt aantal geluiden harder of zachter kunt zetten en je kunt 'jammen' door op het touchscreen te tikken. Als speler heb je hier geen tijd voor, want dan heb je de Wii U-microfoon in je handen en kijk je naar het scherm om de tekst te lezen, en er zal geen enkel persoon zijn die zich dan met enkel de Wii U GamePad zou kunnen vermaken. Het kunnen toevoegen van een volgend nummer in de Playlist is dan een schrale troost.

Het repertoire Maar SiNG Party draait niet om het spelen met de Wii Remote of de Wii U GamePad, het draait om het tonen van je gouden keeltje. Om dit te bewerkstelligen kun je kiezen uit een collectie van 50 nummers die zeer gevarieerd is. Het repertoire loopt van nummers uit 1963, 1964 en 1965 met "Surfin USA", "The Shoop Shoop Song" en "I Feel Good" tot aan nummers van de afgelopen jaren zoals "Baby" van Justin Bieber, "How You Remind Me" van Nickelback, "Firework" van Katy Perry, "So Good" van B.O.B. en "The Edge of Glory" van Lady Gaga. Ook klassiekers zoals "Don't Stop Me Now" van Queen, "Y.M.C.A." van The Village People, "New York, New York" van Frank Sinatra, "I Want You Back" van de Jackson Five en "Go Your Own Way" van Fleetwood Mac komen langs. Over het algemeen lijkt het erop dat er relatief te veel ouder nummers inzitten ten opzichte van recente nummers, waarbij het extra jammer is dat alle liedjes zich beperken tot één per artiest. Dit is dan vaak ook nog niet het beste nummer van de artiest in kwestie, wat een vieze nasmaak achterlaat. De verzameling nummers is hierdoor teleurstellend te noemen, maar Nintendo heeft beloofd de komende maanden meer nummers vrij te geven als Downloadable Content. Dat mag ook wel, want de Japanse tegenhanger van Nintendo, Wii Karaoke U, kent een verzameling van meer dan 90.000 nummers. Zingen Heb je eenmaal een nummer gekozen in de modus Zingen, dan krijg je op TV een balk te zien waar de tekst in verschijnt. Deze balk zal omhoog of omlaag geplaatst zijn, wat de gewenste toonhoogte aangeeft. Het maakt het spel totaal niet uit of je de tekst ook goed inzingt of niet: je wordt te allen tijde alleen beoordeeld op je Toon, Kracht en Flair. Meeneuriën op de juiste toonhoogte werkt dan ook perfect om een hoge score te halen, maar dan ben je het plezier voor jezelf aan het tegenhouden. Goed je best doen op je Engelse uitspraak is hoe dan ook niet nodig, wat voor sommigen een prettige bijkomstigheid zal zijn en voor anderen een teleurstelling.

Je toonhoogte lijkt het belangrijkst in SiNG Party, want hier krijg je direct feedback op. Wanneer je zingt, zie je een lijn in beeld verschijnen, waardoor je gelijk kunt zien of je op de juiste toonhoogte zit. Dit lijkt niet altijd even eerlijk te gaan, want het spel gebruikt een soort van relativiteit om je toonhoogte te bepalen. Doe je de hoogste noten bijvoorbeeld bijzonder hoog, dan zal een ietwat lagere toonhoogte al gauw als erg laag worden geregistreerd. Dit zorgt voor enige problemen als je als man graag een overdreven piepstemmetje opzet om de hoogte tonen te halen en dan weer je laagste stem opzet voor de laagste. Ook lijkt het er soms op dat de tekst op het beeld niet helemaal synchroon loopt met het gezongen nummer in de achtergrond: een paar milliseconden verschil kan ervoor zorgen dat je de hele tijd net naast het ritme zit, wat zorgt voor een lagere score dan je eigenlijk had verdiend. Het is hierbij ook vervelend dat je je eigen stem totaal niet duidelijk hoort, zelfs niet wanneer je de Weerklank van je microfoon helemaal openzet. Je krijgt hierdoor nooit echt het idee of je inderdaad correct meezingt. Team In de modus Zingen kun je zowel Solo als in Duet zingen, waarbij je er voor kunt kiezen om samen te zingen of om met een ander ieder losse stukken te doen. Dit concept wordt uitgebreid in de modi Team en Groep. In Team kun je met één microfoon twee teams maken, waarna er toernooitjes worden georganiseerd waarin elk team om en om een nummer zingt. Zo kun je met één microfoon ervoor kiezen om deze steeds door te geven tijdens nummers, maar dit werkt bijzonder slecht. De nummers zijn totaal niet geschikt om ergens halverwege het couplet de microfoon door te geven, waardoor dit spelonderdeel een aanfluiting is. Dat je dan ook nog een jury aan kunt stellen die je extra punten kan geven voor 'het team dat de microfoon het beste doorgaf' is dan typisch weer een voorbeeld dat op papier leuk klonk, maar in de praktijk niet goed werkt. Bij het spelprincipe Koor werkt dit al iets beter, gezien je dan met zijn allen in één microfoon zingt, maar het blijft raar dat het spel je niet gewoon met twee microfoons aan de slag laat gaan in Team. Opnieuw een gemiste kans. Dat je dan een foto kunt maken van je eigen team, waarna deze constant op de Wii U GamePad te zien is, is opnieuw een schrale troost.

Groep In Groep, tenslotte, probeert SiNG Party te bewijzen dat het vooral een leuk spel is om met meerdere mensen te doen. Dit is dan ook de modus waar de meeste tijd in is gaan zitten tijdens de ontwikkeling en die je steeds terugziet komen in promotiefilmpjes en dergelijke. Je kunt in Groep één of twee mensen tegelijk laten zingen en een derde en een vierde speler kunnen dan nog met een Wii Remote prielen. Andere spelers worden hier aangespoord om bepaalde stukken tekst mee te zingen en om de nummers mee te dansen. Dit wordt mogelijk gemaakt doordat de zangers de Wii U GamePad gebruiken om de songtekst af te lezen, die hierbij zowel horizontaal als verticaal vast kan worden gehouden, terwijl de anderen naar de TV kijken. Op TV is dan een geanimeerd persoon te zien die men na moet doen qua dansmoves en er verschijnen bepaalde stukken tekst in beeld die dan met zijn allen meegezongen dienen te worden. De animaties op TV zijn hierbij vrij goed gedaan: de sfeer is volledig gemaakt naar de hand van het nummer en ook de dansmoves zijn hierop afgestemd. Zo zie je bijvoorbeeld bij "New York, New York" van Frank Sinatra een cartoony weergave van New York City en een man met een hoed allerlei vingerknipbewegingen maken. Het is dan aan het publiek om deze bewegingen na te doen en om bijvoorbeeld "New Yooork, New Yooooork" mee te zingen, terwijl de microfoon-spelers ook de coupletten zingen. De modus Groep kan hierdoor best voor wat plezier zorgen, maar je moet hiervoor echt de juiste groep mensen hebben. Gamers zullen zich al gauw achter het hoofd krabben: waarom zou je als publiek dansen of zingen als dat toch niet geregistreerd wordt? SiNG Party is duidelijk niet bedoeld voor mensen die zich zulke dingen afvragen.

Gemiste kansen Ondanks dat SiNG Party duidelijk een casual game is, zit het wel bomvol gemiste kansen. Zo is het niet mogelijk om je highscores per nummer online te delen. Het is niet eens mogelijk om een screenshot te maken en deze op Miiverse te plaatsen. Je bent hierdoor volledig aan jezelf, of aan je vrienden die een keer op jouw Wii U hebben gespeeld, toegewezen om je score te vergelijken. Dit is erg jammer, want het pakket had enorm veel meerwaarde gehad als het een online sociaal aspect kende. Je kunt bijvoorbeeld ook niet je eigen gezang opslaan of een filmpje van jezelf opnemen. Als je dan de PlayStation 4-presentatie ziet en het principe van de "Share"-knop aanhoort, wordt meteen duidelijk dat SiNG Party op dit gebied simpelweg tekort schiet. Ook het ingebouwde achievement-systseem is compleet verwaarloosbaar: het spel verplicht je de achievements in een bepaalde volgorde te halen, zoals "Speel nu tien duets", maar er staat helemaal geen beloning tegenover. Het lijkt er hierdoor vooral op dat SiNG Party bepaalde elementen kent om casual gamers het idee te geven dat ze opties hebben 'waar ze wel eens van gehoord hebben', terwijl ze er amper in de buurt komen. Graphics en geluid Gezien de Wii U enkel via een relatief nieuwe versterker en een HDMI-aansluiting het geluid in 5.1 uit kan zenden, is de kans heel klein dat een persoon die SiNG Party koopt ook daadwerkelijk goede kwaliteit muziek zal hebben. Dit resulteert in het probleem dat je eigen stem zo goed als nooit te horen is en de muziek nooit echt goed uit de verf komt. De game lijkt hier echter enigszins op te zijn voorbereid, want er geen enkel nummer dat de bass ook maar een beetje benut: het zijn vooral echte 'liedjes liedjes'. Iemand die zo nu en dan een groepje vrienden uitnodigt om van een paar nummers te genieten, zal niet teleurgesteld zijn in de kwaliteit, maar geluidspuristen komen van een koude kermis thuis.

Wat betreft de graphics weet SiNG Party qua sfeer de juiste toon te zetten, maar als je kijkt naar de kwaliteit van de animaties, textures en lichteffecten is het bijzonder ondermaats. Je mag echter niet veel verwachten van een zang-game als dit, want het is hierbij vooral belangrijk dat de graphics functioneel zijn. De achtergronden geven genoeg positieve invulling om niet af te leiden en om toch enigszins plezierig te zijn om naar te kijken. Ook de animaties van de personages in de Groep-modus worden duidelijk getoond, ondanks dat de modellen van de characters met het gemis van enige details zo uit het Nintendo 64-tijdperk lijken te zijn gekomen. Om dansmoves na te doen is het echter goed genoeg, waardoor je je nooit echt zult storen aan de grafische prestaties van het spel.

Conclusie SiNG Party doet een aardige gooi naar de hype van de casual zang-games, maar is uiteindelijk vooral een opeenstapeling van gemiste kansen. Dit is te merken aan de magere toepassingen van de Wii U GamePad tot aan de teleurstellende extra's van de Wii Remote tot aan het zwakke nummer-repertoire tot aan de volledig afwezige online functies. Enkel de modus Groep weet nog wat plezier uit het pakketje te persen, maar anno 2013 mag er toch wel meer verwacht worden van een zangspel. Zelfs casual gamers zullen zich beseffen dat SiNG Party eigenlijk niets nieuws doet of biedt sinds SingStar uit 2004, wat als een ware teleurstelling gezien kan worden. Enkel de bijgeleverde microfoon, wat een uiterst solide stuk hardware is, laat enige progressie zien, maar als het zangpakket zelf dan niet goed is uitgewerkt, heb je er weinig aan. Het in SiNG Party-aanwezige nummer "Ironic" van Alanis Morisette zei het dan ook perfect: "Isn't it ironic, don't you think?"

N1 Score: 4.9

+ ["De bijgeleverde microfoon is zeer solide","De spelmodus \"Groep\" kan voor aardig wat plezier zorgen","Leuke en duidelijke presentatie "]

- ["De Wii U GamePad-toepassingen zijn te gimmicky en niet goed uitgewerkt","Instrumenten bespelen met de Wii Remote is teleurstellend","Totaal geen online-mogelijkheden om ervaringen te delen","Het spel beoordeelt je op discutabele en onduidelijke wijze","Magere nummer-selectie"]

Gekoppelde games

SiNG PARTY (Wii U)