[Review] Geschreven door Quint op 2013-03-05 18:26:42

Chasing Aurora

Chasing Aurora is een Wii U eShop-game van de onafhankelijke ontwikkelaar Broken Rules uit Oostenrijk. De studio bestaat pas sinds 2009 en kent slechts zes medewerkers, maar hoopt met een originele aanpak voor haar games toch op te vallen. Chasing Aurora is zo'n titel: met een kunstzinnige, grafische stijl, de controle over een vogel en een gameplay-principe dat vooral leunt op de multiplayer hopen de makers Wii U-eigenaren een uniek avontuur te bieden dat lekker wegspeelt. Betreft het een enerverende vlucht of had het project beter nooit van de grond af kunnen komen?

Verwaarloosbare singleplayer Chasing Aurora geeft je bij het opstarten twee spelmogelijkheden waarbij de multiplayer-stand als eerste wordt weergegeven en de singleplayer-stand als tweede. Dit heeft een goede reden: Chasing Aurora is een multiplayer-game bij uitstek. Mensen die op zoek zijn naar een goed singleplayer-avontuur kunnen Chasing Aurora bij voorbaat links laten liggen, want de éénspeler-modus is compleet verwaarloosbaar. Twintig time challenges waarin je met een vogel door allerlei poorten heenvliegt om zo punten te scoren, wordt niet alleen heel snel saai, maar kent ook ernstige gebreken wanneer blijkt dat je deze scores niet online kunt delen. De framerate laat tevens te vaak te wensen over en de discutabele opbouw in de moeilijkheidsgraad is ook niet om over naar huis te schrijven. Verschillende vogels De singleplayer kan met de vorige alinea gelijk vergeten worden, maar de multiplayer van Chasing Aurora is gelukkig wel degelijk de moeite waard. Je kunt hier kiezen uit drie verschillende modi, Hide & Seek, Freeze en Chase, die je ieder los of in een mix in een toernooi-vorm kunt spelen. In elke modi kun je, net als in de singleplayer, kiezen uit vijf stoere vogels: de oranje vogel Fink, de groene vogel Ruth, de blauwe vogel Storm, de rode vogel Solitude en de gele vogel Fex. Deze vogels verschillen enkel in uiterlijk en hebben verder geen invloed op de gameplay. Dit is wellicht jammer, maar het is wel zo eerlijk wanneer je het spel met vier anderen speelt.

Besturing Wanneer je eenmaal een vogel hebt gekozen, wordt de besturing je kenbaar gemaakt in een oefenscherm waarin je alvast kunt fladderen totdat iedereen klaar is voor het potje. De besturing is gelijk de grootste troef van het spel: deze is voor iedereen onmiddellijk te begrijpen, maar doordat je rekening moet houden met de omgeving, is deze lastig te overmeesteren. Je vliegt door simpelweg met de linker analoge stick te bewegen, je fladdert extra met je vleugels door op de A-knop te drukken en je duikt naar beneden door de R-knop ingedrukt te houden. Meer is niet nodig. De levels vergen echter meer diepgang dan dat, want het is de noodzaak dat je de vogel zijn beweging af laat maken voordat je extra bij fladdert. Dit betekent dat wanneer je in een windversnelling komt, je hier handig gebruik van kunt maken door alleen de analoge stick te gebruiken. Fladder je dan te snel, dan rem je juist af. Hetzelfde geldt voor de noodzakelijke omgang met obstakels zoals struikjes, vallende rotsen, bliksemschichten, watervallen en wolkendekken: elk element kent zijn eigen inwerking op de besturing, waardoor je hier op zult moeten anticiperen. Dit kan even wennen zijn, maar speelt eenmaal als een zonnetje wanneer je het onder de knie hebt. Je zweeft hierdoor al gauw zorgeloos door de kleurrijke omgevingen. Multiplayer Chasing Aurora kan met maximaal vijf spelers gespeeld worden waarbij om de beurt één speler de Wii U GamePad hanteert. In de modus Hide & Seek is het de bedoeling dat de Wii U GamePad-speler op zijn eigen scherm kijkt waarna deze met een speciale steen moet proberen weg te vliegen voor een bepaald tijdsbestek. Het is aan de andere spelers, die op tv in splitscreen spelen met ieder een Wii Remote, om de vogel te vinden in het level en de steen af te pakken. Communicatie is hierbij erg belangrijk wat voor zeer leuke situaties kan zorgen. Gezien het vliegen erg soepel gaat en de levels niet al te groot zijn, is er veel sprake van actie en hectiek, waardoor je constant op moet letten. Geschreeuw gegarandeerd.

In Freeze is het de bedoeling dat de Wii U GamePad-speler op zijn eigen scherm kijkt en zo de andere spelers, die wederom in splitscreen op tv spelen met ieder een Wii Remote, moet proberen te bevriezen door ze aan te raken. De andere spelers kunnen elkaar echter weer ontdooien door iemand aan te raken met een baken van licht. Dit baken van licht hangt ergens in het level en kan dan meegenomen worden, maar kan ook bewaakt worden door de Wii U GamePad-speler. In theorie klinkt Freeze daarom wellicht als het omgedraaide van Hide & Seek, maar er komt in de uitwerking meer bij kijken wat deze modus ook zeker de moeite waard maakt om te spelen. In Chase speelt iedereen voor zich en is het de bedoeling om zolang mogelijk de speler met de speciale steen te volgen. Deze steen kan worden afgepakt, waarna de rest vervolgens die betreffende vogel moet volgen. De camera zoomt hierbij constant in op de speler die de steen in zijn bezit heeft, waardoor de rest eventueel buiten beeld raakt en moeite heeft om bij te blijven. Raak je voor langer dan drie seconden buiten beeld, dan verlies je een leven: degene die als laatst overblijft, wint. Ook deze modus zorgt voor erg veel plezier en kan dankzij de Wii U GamePad-speler met vijf spelers gespeeld worden. De multiplayer-modi laten zien dat de makers van Chasing Aurora goed hebben nagedacht over leuke en interessante Wii U GamePad-toepassingen, ook al blijft het bij het gebruik van Remote Play. Het wordt echter dusdanig goed geïntegreerd met de gameplay, dat het geheel fris en leuk aanvoelt. Er zijn genoeg levels aanwezig om je te vermaken en de besturing is dusdanig simpel en soepel dat iedereen het spel zo op kan pakken en kan spelen. Door de aanwezigheid van slechts drie modi zul je echter niet bijster veel uren in het spel steken, waardoor Chasing Aurora vooral leuk is voor even tussendoor.

Graphics en geluid Grafisch is Chasing Aurora zeer uniek met veel felle kleuren en een overdaad aan geometrische vormen in de texturen van de omgevingen. Dit zorgt er voor dat alles een beetje wegspeelt als een droom, waarbij effecten zoals windvlagen, zonsondergang en bliksemschichten extra goed uit de verf komen. Het nadeel is echter dat de levels zo strak zijn qua invulling en kleurgebruik, dat je in splitscreen nog wel eens moeite kunt hebben met het onderscheiden van je eigen speelveld: soms lijkt je scherm over te lopen in die van je buurman. Dit zorgt er ook voor dat het vrij lastig is een level uit je hoofd te leren: sommige delen lijken zoveel op elkaar, dat je soms door de bomen het bos niet meer ziet. Ook is er zo nu en dan een kleine framedrop te bespeuren, maar gek genoeg valt dat in de multiplayer reuze mee in vergelijking met de singleplayer. Op het gebied van geluid doet Chasing Aurora niets speciaals. Het hoofdmenu kent een prettig, dromerig muziekje, maar in de levels zelf wordt het beperkt tot een paar minimale synthesizergeluiden via de televisiespeakers. Het spel legt vooral veel nadruk op de wind in de levels en diverse geluidseffecten zoals het fladderen, het raken van water en het neerdalen van bliksemschichten. De muziek kan hiermee zonder twijfel ondermaats genoemd worden, maar de geluidseffecten zijn meer dan prima. Dit geldt echter niet voor de geluidseffecten in de singleplayer: de geluiden die komen kijken bij het vliegen door of het missen van een poortje in een time challenge geven je de rillingen over de rug, zo oorverdovend dat ze klinken.

Conclusie Chasing Aurora is een geslaagd multiplayer-project voor de Wii U eShop, maar zorgt er daarmee wel gelijk voor dat de singleplayer-modus compleet te verwaarlozen is in elk opzicht. Hierdoor houd je een game over die drie kleinschalige multiplayer-modi biedt die niet voor bijster veel uren speelplezier zullen zorgen. Toch weet Chasing Aurora met de frisse aanpak in deze drie modi, die ieder goed gebruik maken van Remote Play, te overtuigen van haar kracht. De unieke graphics en de gemakkelijk op te pakken besturing helpen hier aanzienlijk bij. Het voelt simpelweg prettig aan om met een vogel door de aanwezige levels te suizen en wanneer blijkt dat iedereen in de kamer dit gevoel met je deelt, dan weet je dat je een degelijke multiplayer-game in huis hebt. Voor €11,99 is Chasing Aurora daarmee een prima spelletje voor mensen die op zoek zijn naar een leuk multiplayer-tussendoortje op de Wii U.

N1 Score: 7.1

+ ["Gemakkelijk op te pakken besturing","Unieke grafische stijl komt goed uit de verf","Frisse en leuke toepassingen van Remote Play","Verschillende omgevingen zorgen voor meer diepgang in gameplay","Een typische multiplayer-game die voor plezier zorgt"]

- ["Verwaarloosbare singleplayer","Kan grafisch verraderlijk zijn in splitscreen","Muziek is ondermaats","Soms vervelende framedrops","Meer multiplayer-modi waren welkom geweest"]

Gekoppelde games

Chasing Aurora (Wii U eShop)