[Nieuws] Geschreven door Randy1 op 2004-03-22 19:00:18

GQF dagboek

lalalala -- Het was een mooie Zaterdag ochtend op 13 Maart 2004. 2 weken voor deze Zaterdag had ik een afspraak gemaakt met blauw bloed, oftewel de legendarische Spam Koning Xaria, om te gaan meeten in zijn kasteel te Arnhem. Ik twijfelde eerst wel eventjes, maar het aanbod van een beker Arnhemse melk kon ik natuurlijk niet afslaan, en zo zat ik dus al vroeg op in mijn te kleine bed in Den Haag, waar ik snel uitsprong om m'n neus te gaan poederen, want op een speciale dag als deze moet ik mijn afkick periode natuurlijk eventjes op pauze zetten. Afijn, ik nam een tram richting Den Haag Centraal, en na een trein, bus, en nog een treinrit vanwege vage werkzaamheden tussen 2 met weiland-overgoten dorpjes (Nijmegen en Ede ofzo), kwam ik aan op het meest zielige, kleine station in de Nederlandse geschiedenis sinds die van Barendrecht; Arnhem Centraal. Ik plaatste mezelf strategisch achter een reclamebord, met m'n hoofd de tegenovergestelde richting van de trap inkijkend, zodat meneer Alexander, Alex, Xaria, of wat z'n naam ook echt is mij niet zou spotten, en ik hem zou kunnen bespringen of hem iets anders aan zou kunnen doen in die trent. Het mocht echter niet baten, want na een klein kwartiertje wachten (en meestampen op het ge''YEAH!'' dat uit m'n oordopjes knalde), kreeg ik een telefoontje van m'n vader, die mij vroeg of ''die jongen me al had gevonden''. Toen ik ophing na een gelogen ''ja'' belde ''Xaria [Werk]'', zoals hij zo mooi in m'n GSM staat me op, en vroeg op welk spoor ik stond. Ik zei spoor 5...en na opgehangen te hebben vertelde een of ander Arnhems excuus voor gangster me dat ik op spoor 6 stond. Hij moest erg lachen toen ik m'n schouders ophaalde en zei dat ''hij maar even moet zoeken dan''. 3 minuten later ging m'n phone weer, en de trap aflopend rook ik de heer Xavier al dichtbij, dus ik sprong de trap af en verrast als iemand van de Surprise Show keek Xaria in de ogen van zijn grote idool, Ron Ronald Raymond Randy Timmers. Een handdruk en grijns later stonden het dwergje aka Xaria en ik bij een bouwput, wat in Arnhem voldoet als Trolly-halte. Een wereld ging voor me open, want damn, die trolly's, die had ik nog nooit gezien. Ik voelde me als een buitenlander in m'n eigen land, netals elke dag in Den Haag toen de heer Saint-Denis mij een Trolly in begeleide, waar een aantal memorabele quotes plaatsvonden, zoals; ''Omatjes zijn hier dodelijk'', ''Onze trams praten niet omdat we geen mens onderin de kelder stouwen'' en natuurlijk, ''We moeten oppassen dat we niet op GJTO staan (GJTO = Flamende Forum Dwerg)''. De reis van Arnhem Centraal naar Xaria's woongebied was een hele belevenis, en ik ben heel veel te weten gekomen, van Trolly's tot de wijken waarin GJTO en Kelly wonen, en ik weet nu ook dat Arnhem verantwoordelijk is voor Emil Ratelband, en dus feitelijk de nuke verdient. Xaria waarschuwde mij voor zijn killerdogs en inderdaad hoor, toen de deuren tot zijn kasteel geopent werden stonden er twee gigantische schaduwen te blaffen...die ontpopten tot 2 kleine keffertjes die een paar keer tegen me opsprongen en me wanhopig vroegen of ik ze kwam redden uit de greep van hun koning. Ik knikte nee, terwijl Xaria me de weg wees tot zijn mastur-dungeon. Eenmaal aangekomen en mezelf genesteld in de stoel van Boris, Xaria's kwijlende kamasutra kat, begonnen we extreem actief te bewegen...met onze vingers. Na een uur of 2 Final Fantasy: Crystal Chronicles, waarin ik constant de crystal chalice moest dragen, zaten m'n vingers vast en wist Xaria me dus met gemak te verslaan met de meeste potjes Soul Calibur II en Super Smash Bros. Melee. Toen m'n vingers weer varierende standen konden aannemen toonde ik Xaria waar wij Hagenezen goed in zijn, en dat is Robotnik's Mean Bean Machine, oftewel een puzzle spelletje voor kleuters, waar ik Xaria zwaar in ownde (alhoewel hij z'n revenge nam de dag daarop, maar dat achterwege). Na gespamt te hebben op GameQube, iets wat trouwens niet aan Xaria ligt maar aan zijn PC, was het tijd voor een tukje doen, en geloof het of niet, zelfs met 2 glurende katten en een half naakte Xaria in de buurd viel ik in slaap...om rond 5en gewekt te worden door een of andere Backstreet Boys kloon die uit de wekkerradio bulderde. Weer in slaap gevallen ontwaakde we rond half 1, en na nog wat gegame en gespam, en geloer naar een of ander webcam beeld van het eerste GQ-liefdes-koppel Shake J. & Aike stond een grote limosine ons op te wachten om mij naar het station te escorteren. Een handdruk en grijns later waren we waar het allemaal begon...en was het dag dag Arnhem. Misschien dat dit hele verhaal je nu slaperig heeft gemaakt, maar het was veel leuker dan het leek, vooral omdat Xaria een goede kerel is, die me voor dit artikeltje natuurlijk dik betaald. Om dit af te sluiten moet ik nog even erbij melden...Nee, Willem, op een meeting van jou kom ik niet.