[Review] Geschreven door Marcel op 2013-08-21 22:25:26

The Wonderful 101

Honderd en één superhelden staan klaar om de wereld te beschermen tegen een alien-invasie. De gemaskerde helden zijn tot leven geroepen door Platinum Games die dankzij de diepe zakken van Nintendo, het creatieve brein van Hideki Kamiya en de kracht van de Wii U een nieuw soort action-game hebben gecreëerd. Is het Platinum Games gelukt om haar triomftocht te vervolgen of begint de stijlvolle Japanse formule uit te werken? The Wonderful 101 is een action-game in hart en nieren. Wie het schijfje in de Wii U stopt of de game downloadt in de Nintendo eShop wordt begroet door een introductiefilmpje die de leden en vijanden van The Wonderful 101 toont. Het hoofdmenu is beperkt, maar biedt toch een aantal interessante opties. Zo kun je in het optiescherm kiezen uit zowel Japanse als Engelse stemmen en diverse knoppen lay-outs selecteren. In tegenstelling tot een aantal andere Wii U-games biedt The Wonderful 101 geen ondersteuning voor de Wii Remote Plus en Nunchuk. Naast de Wii U GamePad is alleen de Wii U Pro Controller beschikbaar als alternatief. Wie gebruik wil maken van de multiplayer feature voor maximaal vijf spelers heeft daarom naast de Wii U GamePad tot vier extra Wii U Pro Controllers nodig. De game is ook via off-TV play volledig op de Wii U GamePad speelbaar.

Red de aarde Het verhaal van The Wonderful 101 is flinterdun en dat past perfect bij het zaterdagmorgen-cartoon sfeertje dat men probeert neer te zetten. The Wonderful 100, ook wel de CENTINALS genaamd, zijn de honderd superhelden die de aarde beschermen. Door maskers uit te delen aan de hulpeloze burgers kunnen ze de gewone man en vrouw omtoveren tot een tijdelijke superheld. De vijanden van het superheldenlegioen zijn de GEATHJERK aliens die er alles aan doen om de invasie van de aarde te voltooien en uiteindelijk deze wereld te vernietigen. In het verleden zijn de helden er al eens in geslaagd om GEATHJERK te stoppen, maar een generatie verder is het nog maar de vraag of de opvolgers van de vorige lading legendarische helden net zo succesvol blijken. A wonderful combination Qua gameplay heeft Kamiya geprobeerd om zijn eerdere successen te combineren tot één nieuwe game. The Wonderful 101 kent de uitgesproken stijl van Viewtful Joe, de combo’s van Devil May Cry en Bayonetta en de tekenmechanieken van Okami. In eerste instantie krijg je de controle over Wonder Red om de unieke besturing van het spel te leren kennen. Hij heeft als superheld de mogelijke fight-moves onder zijn gordel en kan effectief kleine vijanden te lijf gaan. Echter vinden we binnen de legers van GEATHJERK gigantische ruimteschepen, robots en tanks die voor een enkele superheld te sterk zijn. Door hulpeloze burgers te voorzien van superhelden maskers kun je deze toevoegen aan je heldengroep. De helpers rennen achter je aan en geven je de mogelijkheid om de meest prominente Unite Morph krachten te gebruiken. In het geval van Wonder Red kun je een halve cirkel tekenen op het touchscreen of dezelfde vorm maken met de rechter analoge stick om je heldengroep om te toveren in een machtige vuist. Al snel sluiten ook de andere vaste leden van de The Wonderful 100 heldenploeg zich bij je aan, zoals Wonder Blue, Wonder Green en Wonder Pink, en kun je met allerlei vormen op dezelfde manier een zwaard, zweep en pistool tevoorschijn toveren.

Unite frustration Tijdens het rennen door de platgebombardeerde steden komen de Unite Morphs goed van pas. Als er een brug is weggebombardeerd door de GEATHJERK dan laat je simpelweg je aanhang een brug vormen om je weg te vervolgen. Hoge gebouwen kunnen beklommen worden met ladders die eveneens uit je heldengroep bestaan. Al snel krijg je talloze extra vormen tot je beschikking en kun je bijvoorbeeld een paraglider oproepen. Het Unite Morph-systeem getuigt van veel inspiratie, maar de uitwerking is niet zonder problemen. Ten eerste is het niet altijd duidelijk welke kracht je moet gebruiken om verder te komen. In sommige gevallen wordt er een hologram getoond van de kracht die je dient te benutten, maar soms ook niet. Daarnaast lijken bepaalde vormen erg op elkaar en is het moeilijk om de juiste kracht op te roepen. Om de latere Unite Hammer bijvoorbeeld op te roepen moet je een kort lijntje tekenen aangevuld met een half rondje, maar omdat de Unite Hand verschijnt bij een half rondje en de Unite Whip bij een gebogen lijn, interpreteert de game je tekeningen soms verkeerd en dat kan leiden tot frustratie. Bij Okami werd de actie tijdens het tekenen volledig gepauzeerd, waardoor foutieve tekeningen weinig impact hadden op de flow. In de story-mode van The Wonderful 101 daarentegen wordt de actie slechts vertraagd. Het lijkt erop dat Platinum Games zelf ook door had dat het systeem niet volledig werkte, want tijdens cutscenes en andere gedwongen onderbrekingen krijg je een korte timer die alles bevriest zodat je redelijk op je gemak de juiste vorm tevoorschijn kunt toveren. De Unite Morphs zijn de belangrijkste krachten van het spel, maar omdat deze met losse schroeven aan elkaar hangen, ga je met groot risico de gevechten in. De GEATHJERK zetten steeds sterkere vijanden in die steeds meer Unite Morphs vergen om te vernietigen. Hierdoor moet je je krachten goed verdelen. Zo kun je zelf een groot zwaard hanteren en een gedeelte van de overgebleven helden ondertussen tot een Unite Gun vormen om de vijand ook vanuit een andere hoek te bestoken. Daarbij geldt dat de wapens groter worden als je meer helden inzet voor een bepaalde Unite Morph. Een groot gedeelte van de veldvijandjes van The Wonderful 101 zijn voorzien van schilden of stekels die alleen met een bepaalde kracht ongedaan gemaakt kunnen worden. Daarna is het een kwestie van buttonsmashen om de vaak ellenlange levensmeter van de GEATHJERK-creaties tot niets te reduceren. Wat The Wonderful 101 hierbij mist is de mogelijkheid om de formatie van je team te controleren. De helden rennen automatisch achter je aan en je hebt geen controle over de vorm of route die de rest van je groep neemt. De game kent nogal wat wolkenkrabbers waar je vanaf kunt glijden en zo kun je in een gevecht plots je team verliezen, omdat ze van het dak gevallen zijn. De gevelde helden springen altijd weer op, mits je zelf niet verslagen bent. De game kent ook oneindig veel continues die je direct weer op de plek neerzetten waar je uitgeschakeld was, maar dit lijkt eerder een noodzakelijk kwaad dan een oplossing.

”Dude, did you see that?" The Wonderful 101 maakt veel goed door de stijlvolle presentatie. Het superhelden-stijltje is door de hele game verwerkt en brengt een kleurrijk tafereel met zich mee. In alle verschillende missies die de Wonderful 100 uitvoeren om de GEATHJERK te verslaan, gebeuren er verrassende en spannende dingen. Zo moet je het opnemen tegen gigantische robots, zo nu en dan in een rail-shooter setting ruimteschepen bedienen en catastrofes voorkomen. De Wonderful 100 pakken ieder probleem beet met de nodige humor en flair en vinden opmerkelijke oplossingen voor de meest uiteenlopende scenario’s. De game geeft je het gevoel dat je echt een superheld bent dankzij de dialogen, het juichende publiek en de toffe acties die van het scherm spatten. Het hoogtepunt van de actie zijn de hoofdbazen. Je neemt het op tegen reusachtige UFO’s en robots en de gevechten bestaan vaak uit meerdere stadia. Ook een vijandelijke aanvoerder die soortgelijke krachten kent als The Wonderful 100 staat op je te wachten aan het einde van één van de missies. Een enkele keer slaat The Wonderful 101 door in het spektakel. Zo zijn hier en daar framedrops te bespeuren tijdens de hectische gevechten en ben je soms het overzicht kwijt over de actie. Door het camerastandpun,t dat naar eigen keuze de actie of van dichtbij of van veraf kan tonen, word je soms bekogeld door vijanden die buiten je gezichtsveld vallen of is het niet goed duidelijk welke kant je op moet lopen om een explosie die een gebouw doet instorten, te ontwijken.

Het meest onoverzichtelijk zijn de secties waarbij The Wonderful 100 een gebouw, hal of loods inrennen en je met de bewegingssensor van de Wii U GamePad de camera in een kleine ruimte onder controle dient te houden. Met de R-knop kun je de camera vastzetten, maar de camera is dusdanig dicht tegen je character geplaatst dat je alsnog soms het spoor bijster bent. Ook in deze onderdelen van de game variëren de scenario’s behoorlijk. Soms moet je op het Wii U GamePad scherm reusachtige knoppen hanteren om op de tv een ruimteschip te navigeren door een vijandelijke vloot en dat terwijl je in de cockpit op je tellen moet passen. Je bent soms creatief aan het jongleren met de controls, terwijl je tegelijkertijd je aandacht probeert te verdelen over de twee schermen. Wanneer je erin slaagt om een dergelijke chaotische scene met weinig kleerscheuren te voltooien dan is de voldoening groot. Echter, wanneer de hectiek je teveel wordt, voert de frustratie snel de boventoon. The Wonderful 101 is bovenal een uitdagende game, maar te vaak heb je het gevoel dat je afgaat door problemen met de besturing, het camerastandpunt of het gebrek aan overzicht. Wat ook niet helpt, is dat je op den duur weinig nieuwe typen vijanden of scenario’s tegenkomt. Een bepaald hoofdbaas-gevecht wordt zelfs meer dan drie keer herhaald, waardoor je tegen het einde van de game toch het idee hebt dat de ontwikkelaar de game heeft proberen te rekken. De 12 á 15 uur die je zeker nodig hebt om de game te voltooien, zijn daarom niet allemaal zo fris als je wellicht van deze creatieve game verwacht. Graphics en geluid De graphics van The Wonderful 101 zijn goed uitgewerkt. De isometrische beelden tonen de kleurrijke steden, basissen en vliegvelden op een effectieve manier. Ook de special effects, zoals lasers, vuur en een overdaad aan explosies, worden op een spetterende wijze gepresenteerd. Men heeft zelfs op de minder goed zichtbare details gelet en de achtergronden voorzien van genoeg gebouwen en variatie. Ook de helden die tijdens de in-game cutscenes uitgebreid naar voren komen, zijn net afgewerkt met reflecterende leren jasjes en een eigen karakteristiek uiterlijk.

De grafische presentatie van The Wonderful 101 wordt bijgestaan door een net zo sterke soundtrack. De ingezonden theme-song van de helden versterkt de cartooneske sfeer, terwijl de tussentijdse deuntjes een prima achtergrondgeluid vormen voor de actie. De geluidseffecten zijn ondanks de chaos goed van elkaar te onderscheiden en voor ieder personage lijkt de juiste voice-actor te zijn gecast. Alleen Wonder Green heeft een hoogst irritante piepstem, maar dit past wonderbaarlijk genoeg goed bij zijn net zo irritante gedrag. Extra's en multiplayer The Wonderful 101 kent een hoop extra’s om te verzamelen en te ontdekken. Ten eerste ontgrendel je na het voltooien van het avontuur extra moeilijkheidsgraden. Daarnaast zijn er in de wereld figurines en andere prullaria verstopt om te verzamelen en kun je voor vrijwel iedere scene een medaille verdienen. Het steeds verbeteren van je scores geeft de game een hoog replay-gehalte. Ook mag je na iedere missie in de Wonderful Mart shoppen om nieuwe aanvallen en uitbreidingen van je skills te kopen. De diepgang van de game is opmerkelijk, want iedere afzonderlijke held stijgt levels naarmate hij of zij vaker in het heetst van de strijd is geworpen.

De game kent naast de story mode nog een extra mission mode met extra uitdagingen. Je kunt deze mode met maximaal vijf spelers trotseren, maar omdat het een multiplayer-feature kent en je de acties van je vrienden en vriendinnen niet mag onderbreken, wordt de actie niet vertraagd bij het activeren van de Unite Morphs. Hierdoor wordt je nog meer het slachtoffer van vijandelijke aanvallen en is de mission mode, zeker als je alleen speelt nog uitdagender. Als je geraakt bent en je verliest een gedeelte van je heldenploeg dan kan een andere speler deze van je stelen. Hierdoor ontstaat er naast het gezamenlijke doel om de GEATHJERK te verslaan ook nog een competitief element. De multiplayer klinkt als een ingrediënt voor nog meer onoverzichtelijkheid, maar Platinum Games heeft hier wel de juiste maatregelen genomen om de orde te bewaken. Ten eerste krijgt van iedere speler de groep helden een afzonderlijke kleur. Door de helden van speler één in rood weer te geven en de redders van speler twee, drie, vier en vijf in andere felle kleuren, zoals groen en blauw kun je ten alle tijden goed zien welke ploeg van jouw is. Het enige dat blijft tegenwerken is de camera, want omdat het spel geen splitscreen kent en iedereen op het beeld moet passen is er een limiet voor de afstand tussen de verschillende spelers. De mission mode is een prima multiplayer feature, maar het is jammer dat je niet het volledige avontuur met meerdere spelers kunt doorlopen. Daarnaast ben je beperkt tot je lokale vriendengroep, want The Wonderful 101 kent geen online multiplayer opties.

Conclusie The Wonderful 101 kent niet de perfecte afwerking die we van andere Platinum Games-projecten gewend zijn geraakt. Je zult wat besturingsfrustraties voor lief moeten nemen om het knokken een uur of twaalf vol te houden om het einde te bereiken. De creatieve stijl, innovatieve gameplay, humor en spectaculaire presentatie maken echter veel goed. Dankzij de toegevoegde mission mode, verzamelbare objecten en de te behalen medailles kent de game bovendien een hoog replay-gehalte. Al met al is The Wonderful 101 niet de Wii U must-have geworden waar we met zijn allen op hadden gehoopt, maar de eigenzinnige superhelden mogen zeker vaker in actie komen.

N1 Score: 7.8

+ ["Complex combo-systeem dankzij de gave Unite Morphs","Eigenzinnige en creatieve stijl die de cartooneske sfeer perfect ondersteunt","Maakt op een unieke manier gebruik van de mogelijkheden van de Wii U GamePad"]

- ["Is soms te chaotisch en onoverzichtelijk","Problemen met de camera en de besturing leveren onnodige frustraties op"]

Gekoppelde games

The Wonderful 101 (Wii U)