[Review] Geschreven door Patrick op 2014-05-05 19:00:00

Etrian Odyssey Untold: The Millennium Girl

Afgelopen jaar verscheen er na zes jaar weer een Etrian Odyssey-game in Europa. Etrian Odyssey IV: Legends of the Titan was het vierde deel uit de serie en kreeg in onze review een 8,5. In Japan was toen ook al een remake van de eerste Etrian Odyssey uit 2007 uit. Deze remake, Etrian Odyssey Untold: The Millennium Girl, is nu ook verschenen in Europa. De Etrian Odyssey-serie staat vooral bekend om de hoge moeilijkheidsgraad en de ontoegankelijkheid voor nieuwe spelers. Toch wordt de serie al jaren gezien als een van de beste dungeon crawler-series. Is het Atlus gelukt om de serie meer toegankelijk te maken met Etrian Odyssey Untold: The Millennium Girl?

Etrian Odyssey Untold: The Millennium Girl is net als alle andere delen een dungeon crawling role playing game en dit deel betreft een remake van de eerste Etrian Odyssey-game die in 2007 verscheen voor de Nintendo DS. Een remake is echter een onterechte benaming want er is erg veel aan het spel veranderd. Mensen die bekend zijn met het in 2007 verschenen origineel, zullen direct merken de game op dezelfde engine draait als Etrian Odyssey IV: Legends of the Titan. Het eerste wat vervolgens in het oog springt is de toevoeging van een Story Mode. In voorgaande delen zat nooit een diepgaand verhaal waardoor je in het spel geen duidelijk doel had. De Story Mode is dan ook het onderdeel dat Etrian Odyssey Untold: The Millennium Girl meer maakt dan alleen een remake. Ben je echter niet zo van de verhalen, dan kun je ook gewoon kiezen om de Classic Mode te spelen. Hiermee mis je echter wel de toevoeging van een groot gebied waar het verhaal van de Story Mode zich hoofdzakelijk afspeelt. Het is net als in het origineel de bedoeling dat je een groot labyrint verkent en in kaart brengt terwijl je allerlei grote en kleine monsters verslaat met je team van avonturiers. Uitdagend is de game zeker, maar ook in deze uitgave zit een makkelijker niveau om de toegankelijkheid voor nieuwe spelers te vergroten. Samen met de toevoeging van de Story Mode is dit het meest toegankelijke deel uit de serie tot nu toe te noemen. Met meer dan vijftig uur gameplay is het zeker geen kleine game. Om het einde van het labyrint te bereiken moet je toch denken aan minimaal veertig uur speeltijd wat goed bij een game als deze past. Een groot minpunt is dat je maar één savebestand kunt bijhouden, wat het onmogelijk maakt om beide standen naast elkaar te spelen. Geheugenverlies In de voorgaande delen was nooit echt een verhaal aanwezig. Je doel was het einde van het grote labyrint bereiken en de Classic Mode verandert niets aan dit concept. De Story Mode daarentegen gooit de standaard op de schop en voegt een simpel maar doeltreffend verhaal toe. Je komt als huurling terecht in de grote stad Etria. Etria is gelegen aan de rand van het grote labyrint en al snel wordt je op pad gestuurd om te onderzoeken waarom er veel aardbevingen plaatsvinden in Etria. Op zoek naar antwoorden kom je uit in Gladsheim, een futuristische ruïne, en hier vind je een onbekende machine. De machine is een soort vrieskist met daarin een persoon. Na het activeren van de machine wordt deze persoon wakker en kom je erachter dat de persoon Frederica heet. Ze is echter haar geheugen kwijt en jij bent de aangewezen persoon om haar daarmee te helpen. Je wordt vervolgens aangevallen door een groot monster en drie nieuwe teamgenoten met ieder hun typische karakteristieken schieten je te hulp: Simon is slim en weet altijd de juiste antwoorden te geven, Raquna is de stoere meid die alle mannen onder de tafel kan drinken en Arthur is de prettig gestoorde tiener. Samen gaan jullie op pad om de geheimen van het labyrint te ontrafelen en Frederica te helpen haar geheugen terug te vinden. Het verhaal voelt niet echt uniek, maar toch voegt het een zekere diepgang toe die erg welkom is. In voorgaande delen bouwde je geen relatie op met je personages en dat doe je hierbij wel. Daardoor koester je de personages net even wat meer en leer je ze ook daadwerkelijk kennen. De typische karakteristieken komen erg goed tot uiting in het spel.

Floor jumpen Het hoofddoel van het spel is om de dertig etages van het labyrinth te verkennen. In de Story Mode worden hier nog eens vijf extra etages aan toegevoegd in de vorm van Gladsheim. Het bijhouden van de kaart doe je op het touchscreen van de Nintendo 3DS. Er wordt automatisch bijgehouden waar je gelopen hebt en verder zul je de kaart zelf moeten aankleden met veel verschillende icoontjes, zoals deuren en schatkisten. Ten opzichte van Etrian Odyssey IV: Legends of the Titan is aan je scala aan tools weinig veranderd voor het in kaart brengen van het doolhof. De grootste toevoegingen zijn de mogelijkheid om door het labyrint te rennen en je kunt nu, nadat je voldoende van een etage in kaart gebracht hebt, gebruikmaken van de Floor Jump-functie. Terug gaan naar de stad was in voorgaande delen nooit echt een pretje, want je moest vervolgens weer alle etages één voor één doorlopen om terug te komen waar je was. Met de Floor Jump-functie kun je jezelf nu echter direct naar een andere etage verplaatsen. Door deze Floor Jump-functie loont het nu veel meer om de kaart zo goed mogelijk bij te houden. In Etrian Odyssey-games ben je altijd vrij om een team samen te stellen naar eigen smaak. De Story Mode gaat hier echter anders mee om. De vijf personages die je aangewezen krijgt hebben ieder hun eigen vaste class. Zelf speel je zelf een highlander, Simon is een medic, Raquna is een protector, Arthur is een alchemist en Frederica is een gunner. De highlander is goed met speren terwijl de alchemist formules gebruikt om vuur, ijs en elektrische aanvallen te creëren. In totaal zijn er elf classes en in de Story Mode kun je de classes van je personages pas aanpassen na het bereiken van level dertig. Dit is aan de ene kant jammer, maar aan de andere kant wel begrijpelijk. De classes die gekozen zijn voor je standaard personages passen goed bij hun persoonlijkheid. Wil je echter direct je eigen team samenstellen op basis van de elf classes, dan is de Classic Mode een betere keuze. Toch hadden de makers in de Story Mode net iets eerder de mogelijkheid mogen geven classes te veranderen om zo ook eerder uit te kunnen proberen welke classes je nou het leukste vind. Om level dertig te bereiken ben je al snel vijftien uur bezig met het spel.

Grote stenen varkens en enge wolven Als je door het grote doolhof loopt kom je veel verschillende monsters tegen. Dit verschilt van kleine, zielige ratten tot grote, sterke apen. Terwijl je in het doolhof rondloopt, zie je rechtsonder in het bovenste scherm van de Nintendo 3DS een meter. Wordt deze meter rood, dan ontmoet je binnen enkele stappen een vijand die je in een turn-based gevecht moet verslaan. Deze gevechten zijn precies zoals je gewend bent van een Japanse RPG. De aanvallen zijn gevarieerd en iedere vijand heeft zijn of haar zwakten. Het wordt pas echt interessant als je een grote FOE tegen het lijf loopt. FOE’s zijn grote monsters, die fysiek in het doolhof rondlopen. Zo kom je grote stenen varkens en enge wolven tegen. De FOE’s zijn vele malen sterker dan de standaard vijanden en in het begin moet je ze vaak ontwijken, omdat ze nog veel te sterk zijn. Kom je echter later terug, dan zul je zien dat je team echt gegroeid is, want ineens krijg je ze wel dood. Dit systeem zorgt voor een gevarieerd aantal vijanden en je moet goed nadenken over de route die je neemt. Door een te sterke FOE aangevallen worden kan zomaar game over betekenen. Graphics en geluid Grafisch oogt de game precies hetzelfde als Etrian Odyssey IV: Legends of the Titan. Veel monsters zul je herkennen en ook het uiterlijk van het doolhof is nagenoeg hetzelfde. Hierdoor heb je af en toe niet het gevoel een ander spel te spelen, wat eigenlijk toch wel jammer is. De monsters zien er goed uit, maar de doolhoven zijn wederom erg saai en meer variatie was welkom geweest, al is de variatie door de toevoeging van het futuristische Gladsheim al beter. Op grafisch gebied kunnen nog wat puntjes verbeterd worden. Wat zonder meer goed gedaan is, is het gebruik van de 3D-functionaliteit van de Nintendo 3DS. Het maakt niet uit of je in de stad, in het doolhof of in gevecht bent, alles wordt in 3D weergegeven.

Het spel kent avontuurlijke muziek die zorgt voor een aangename sfeer tijdens het verkennen. Ook de geluidseffecten zijn herkenbaar en komen in sommige gevallen uit Etrian Odyssey IV: Legends of the Titan. Door de toevoeging van een verhaal zijn korte voice-overs toegevoegd die erg goed tot hun recht komen in de dialogen. Niet de hele dialoog is ingesproken, maar alleen kleine delen die je een goed gevoel geven bij wat het personage bedoelt. De muziek wordt verder goed aangepast op iedere situatie waardoor de spanning snel kan toenemen. Al met al is er op het geluid weinig aan te merken. Meer QR-codes scannen en gildegegevens uitwisselen Ook de toegevoegde StreetPass-functionaliteiten zijn direct afkomstig uit Etrian Odyssey IV: Legends of the Titan. Je kunt gebruikmaken van een QR-codescanner om extra’s vrij te spelen en het is ook weer mogelijk om een QR-code van je gildegegevens te maken. Deze kun je vervolgens via het internet naar je vrienden toesturen zodat ze met jouw personages kunnen spelen. Dit is een leuke extra, maar niet meer zo uniek als in Etrian Odyssey IV: Legends of the Titan. Toch laat Atlus hier goed mee zien wat er allemaal mogelijk is met de Nintendo 3DS.

Conclusie Etrian Odyssey Untold: The Millennium Girl is tot nu toe het meest toegankelijke deel in de Etrian Odyssey-serie. Door het doorvoeren van veel verbeteringen van Etrian Odyssey IV: Legends of the Titan speelt de game ontzettend lekker op de Nintendo 3DS. Hierdoor krijg je wel een beetje het gevoel dat dit meer een update is van Etrian Odyssey IV: Legends of de Titan. Verder is dit de eerste game in de serie met een verhaal en vaste personages. Hoewel dit verhaal voorspelbaar en niet echt uniek is, zorgt het verhaal wel degelijk voor een completere speelervaring. Je bent niet alleen meer op zoek naar de juiste route door het labyrint, maar ook naar antwoorden in het verhaal. Dit voegt ook toe aan de gameplay-ervaring die maar liefst veertig tot vijftig uur speelplezier kan bieden. Mocht je echter niet van verhalen houden, dan kun je goed uit de voeten met de Classic Mode. Een minpuntje wat betreft de verschillende standen is dat je de Story Mode en de Classic Mode niet tegelijk kunt spelen, omdat er maar één savebestand beschikbaar is. Atlas heeft vele verbeteringen toegevoegd op het gebied van 3D-gebruik en StreetPass-functionaliteiten en laat zo wederom zien wat de Nintendo 3DS allemaal in huis heeft. Het is Atlus in ieder geval gelukt om een toegankelijke remake van de eerste Etrian Odyssey-game neer te zetten. Doordat het echter voelt en speelt als Etrian Odyssey IV: Legends of the Titan is Etrian Odyssey Untold: The Millennium Girl niet echt beter of slechter te noemen. Hou je van een verhaal? Dan past deze game in ieder geval beter bij jou!

N1 Score: 8.5

+ ["Verhaal zorgt voor completere ervaring","Meer dan veertig uur speelplezier","Meest toegankelijke deel in de serie tot nu toe","Nintendo 3DS-functionaliteiten erg goed benut"]

- ["Doolhoven ogen nog steeds erg saai","Voelt en speelt als een soort update van Etrian Odyssey IV: Legends of the Titan","Story Mode en Classic Mode niet tegelijk te spelen door ontbreken van extra savebestand"]

Gekoppelde games

Etrian Odyssey Untold: The Millennium Girl (Nintendo 3DS)