[Review] Geschreven door Erik op 2014-05-14 08:00:00

Hometown Story

De wonderlijke wereld van Harvest Moon zorgde ervoor dat ik jarenlang als boer heb kunnen bijbeunen. Prachtig en onderhoudend werk, maar na al die tijd begon me toch dat gevoel te bekruipen dat het tijd werd voor iets anders. Door een gelukkig toeval heb ik onlangs de kans gekregen om een geheel nieuwe taak op me te nemen. Mijn oma heeft me een winkel nagelaten in de pittoreske omgeving van Hometown Story. Onmiddellijk heb ik mijn biezen gepakt en ben ik op weg gegaan. Zou dit nieuwe avontuur me net zoveel voldoening kunnen brengen als mijn eerdere werkzaamheden? Bij aankomst voelde ik meteen dat ik met een bijzonder dorp te maken had. Dit gevoel werd vrijwel meteen bevestigd toen ik voor het eerst mijn kleine winkeltje binnenstapte. Voordat ik goed en wel mijn ogen door de zaak kon laten gaan, begroette een schattig vliegend wezentje genaamd Pochica mij al. Pochica had op de winkel gepast tijdens de afwezigheid van mijn oma, en leek ontzettend blij om mij te zien. Gepassioneerd begon het beestje direct de fijne kneepjes van het vak uit te leggen. Tijdens zijn toelichting leek het runnen van deze winkel een fluitje van een cent. Gelukkig waren er een handvol goederen opgeslagen, zodat ik meteen de deuren kon openen. Vol enthousiasme begon ik aan mijn nieuwe uitdaging.

Het verkopen van producten Algauw kwam ik erachter dat mijn baan toch wat gecompliceerder was dan op papier leek. Centraal stond het verkopen van producten, waardoor ik geld verdiende om mijn winkeltje tot een succes te maken. Echter is het eerst de bedoeling om deze goederen in de zaak te laten prijken, voordat ze over de toonbank kunnen gaan. Hiervoor moet je voor wat tafels zorgen waar je dat scharrelei of blok hout op uit kunt stallen. Vervolgens kun je ze met een druk op de knop een prijs meegeven. Pochica drukte me echter wel op het hart dat ik deze niet te hoog moest maken, want anders kochten de dorpsbewoners ze niet. Uit de mond van mijn gevleugelde vriend klonk dit als een aantal simpele handelingen, maar in de praktijk zijn ze bijzonder lastig uit te voeren. Het probleem zit hem vooral in het feit dat ik constant tussen twee besturingsmogelijkheden zat te switchen. Voorwerpen zijn simpel uit een lijst te selecteren met de stylus, maar het volgende moment moet je opeens verplicht op een knop drukken om het tevoorschijn te toveren in de winkel. En als ik ook maar een kleine stap zet, vervalt mijn selectie meteen, waardoor ik soms opeens de tafel zelf in handen heb. Bijzonder vervelend als er net een aantal klanten staat te wachten.

Een kijkje in het dorp De dorpsbewoners lijken mijn klungelige gepruts echter voor lief te nemen. Zij zijn maar wat blij dat ze eindelijk weer hun boodschappen kunnen doen. Ik moet ook mijn best doen om niet te blozen van al hun complimentjes. Mijn producten, die onder andere aangevuld worden door de koerier die mij elke dag een bezoekje brengt, gaan al snel als zoete broodjes over de toonbank. Gek is alleen wel dat mijn klanten, op belangrijkere personages na, niet echt weten wat ze willen. Vaak komen ze mijn winkel binnen voor bijvoorbeeld keukengerei, waarna ze vervolgens weggaan met een handvol blokken hout. En daar had ik net de moeite gedaan om een blinkend mes tegen een scherpe prijs in mijn winkeltje te leggen. Pochica had me echter in mijn oor gefluisterd dat relaties onderhouden een belangrijke sleutel is om het winkeltje tot een succes te maken. Gezien het verkopen van producten alleen op den duur wat saai werd, besloot ik na een week eens te kijken wat het schilderachtige dorpje en zijn inwoners allemaal te bieden hadden. Al snel viel me op dat er in het dorpje nogal weinig te doen was. Wel liep ik hier en daar bewoners tegen het lijf, waarvan sommige mij om een gunst vroegen. Zo wilde het meisje van het restaurant een speciaal ingrediënt hebben die haar gerechten nog beter zouden maken. Met een glimlach beloofde ik het in mijn winkel uit te stallen zodra ik het had.

Vooruitgang? De dagen vlogen voorbij. Naarmate mijn winkeltje meer succes boekte, bezochten meer kleurrijke personen het dorp. Deze hadden ook elk hun eigen problemen die – heel toevallig – vaak alleen te verhelpen waren met een product uit mijn winkeltje. Uiteraard was ik altijd bereid te helpen, al was het alleen maar omdat ik benieuwd was naar wat het opleverde. Een klein jongetje liet me na het uitstallen van een survivalkit bijvoorbeeld toe in zijn geheime plek aan de uiteinde van het dorp. Langzaamaan begon ik zo een connectie op te bouwen met mijn dorpsgenoten. Echter miste ik iets als een logboek waarin de verschillende taken bijgehouden konden worden. Doordat ik tussendoor ook mijn zaak moest blijven runnen, raakte ik nogal snel de draad kwijt. Dit werd versterkt doordat ik meestal toevalligerwijs op opdrachten in het dorp stuitte: het is totaal niet duidelijk wat hiervoor moet gebeuren. Zelfs mijn metgezel Pochica wist hiervoor geen sturing te geven. Wellicht willen ze me op deze manier altijd verrassen, maar het komt erop neer dat ik verhaaltechnisch nauwelijks vooruitgang beproefde. De dagen leken steeds meer hun glans te verliezen. Het dorpje bood bijna niets om mijn aandacht af te leiden. Naast vissen, had ik bijvoorbeeld niet de mogelijkheid om mijn etenswaren te boeren of te bereiden. Zelfs de taken die mijn dorpsgenoten gaven, leidden in veel gevallen weer naar mijn winkeltje. Hoewel de nadruk wordt gelegd op het opbouwen van relaties, komt het er door zijn grote willekeurigheid op neer dat ik meestal gewoon bezig was met het verdienen van geld. Helaas waren er, naast het vergroten van mijn winkel, maar weinig zaken te doen hiermee. Ik betrapte me er bij het sluiten van de winkel steeds vaker op dat ik weemoedig dacht aan die goede oude tijd in Harvest Moon. Presentatie Een ding wat me nog enigszins op de been hield, was de pittoreske wereld waar ik in beland was. Het dorpje en haar inwoners voelde door het kleine en schattige voorkomen ook echt aan als een thuisbasis. De inwoners wisten perfect dat sfeertje te schetsen waarvoor ik in de eerste plaats naar Hometown Story kwam. De positieve uitspattingen van mijn dorpsgenoten benadrukten dit nog meer. Wel is het jammer dat er weinig afwisseling is in de omgevingen, waardoor ik vaak op dezelfde beboste gebieden stuitte. Dit geldt ook voor de melodieën die mijn reis aangenamer maakten. Hoewel ze vakkundig zijn gecomponeerd door Nobuo Uematsu, worden ze iets te vaak hergebruikt. Steeds datzelfde riedeltje in mijn winkeltje, kwam me na zoveel dagen wel de neus uit. Een probleem dat, helaas, mijn gehele reis weet samen te vatten.

Conclusie Hoewel mijn eerste dagen in het dorp best onderhoudend en leuk waren, is het runnen van mijn eigen winkeltje in Hometown Story toch niet geworden wat ik ervan verwacht had. Er heerst een heerlijk pittoresk sfeertje, maar het vullen van de schappen is onnodig gecompliceerd en mijn klanten lijken niet te weten wat ze willen. Het grootste probleem is echter dat ik naast het verkopen van producten, gewoon weinig heb beleefd. Zelfs na een aantal weken, voelde het dorpje nog leeg aan. Daarbij vonden gebeurtenissen volstrekt willekeurig plaats, leek een rode draad nauwelijks aanwezig en leidden alle taken terug naar mijn winkeltje. Met weemoed dacht ik al snel terug aan mijn eerdere werkzaamheden in Harvest Moon. Wellicht dat er over een paar jaar meer potentie zit in een vervolgavontuur.

N1 Score: 5.4

+ ["Er heerst een pittoresk sfeertje","Schattige grafische presentatie","Idee zit vol potentie"]

- ["Klungelige besturing","Klanten weten niet wat ze willen","Gebeurtenissen vinden willekeurig plaats","Een vorm van progressie is nauwelijks aanwezig","Er is gewoonweg te weinig te beleven in Hometown Story"]

Gekoppelde games

Hometown Story (Nintendo 3DS)