[Review] Geschreven door Erik op 2014-06-02 02:08:54

Turtle Tale

Spellen als Rayman Origins en New Super Mario Bros. Wii hebben het 2D platformgenre een aantal jaar geleden door innovaties en verfijningen nieuw leven ingeblazen. Saturnine Games wil met Turtle Tale echter weer terug naar de roots van het genre. Weet Turtle Tale door deze klassieke aanpak naar een hoger platform te springen, of valt deze game genadeloos in het diepe? Een bijzonder element aan (2D-)platformspellen is dat er altijd weinig reden nodig is om op avontuur te gaan. Ook Turtle Tale ontkomt hier niet aan. Het dutje van hoofdpersonage Shelldon wordt hevig onderbroken, omdat een aantal Monkey Pirates het nodig vinden om zijn eiland te kapen. De schildpad wordt een eind weg geslingerd, waarna hij een weg moet zien te vinden om zijn eiland terug te krijgen. Wat volgt is een ‘old-school’ platformavontuur dat Shelldon voert langs stranden, bossen en grotten.

Spuiten met water Echter bereikt hij zijn einddoel niet zomaar. Er zijn een hoop verschillende vijanden, zoals krabben, vogels, piraatapen en holbewoners, die hem het leven zuur proberen te maken. Gezien ze immuun zijn voor fysieke aanvallen, kan dit nogal een opgave zijn. Zelfs een welgemikte sprong op het hoofd van een krab, zorgt ervoor dat Shelldon een van zijn vier levens kwijtraakt en naar achteren wordt geslingerd. Hierbij kan het ook zomaar voorkomen dat je van het platform afvalt, waardoor je weer vanaf het laatste checkpoint mag beginnen. Toch is het hoofdpersonage niet helemaal weerloos: Shelldon is gewapend met een kek waterpistool. Elk wezen in de wereld van Turtle Tale blijkt een intense afkeer tegen water te hebben en een paar welgemikte schoten zorgen ervoor dat je naar het volgende platform kunt springen. Toch kan dit niet voorkomen dat Turtle Tale een bijzonder laag speeltempo heeft. Shelldon beweegt weliswaar heel direct, maar kent maar één snelheid. Dit kan, zeker in het begin, nogal eens op je zenuwen werken. Vijanden knikkeren je bijvoorbeeld zomaar de diepte in, waardoor het eigenlijk essentieel is om eerst het gespuis voor je weg te werken. Helaas kun je je waterpistool alleen recht vooruit richten, waardoor het raken van vogels en snel bewegende beestjes een frustrerende bezigheid is. Daarnaast ontbreekt enige vorm van ontwikkeling van je personage. Er zijn zelfs geen power-ups te vinden in het spel; iets wat ‘klassieke’ platformers zeker wel met zich meedroegen.

Traditioneel platformen Het leveldesign doet een kleine poging om dit gebrek aan variatie enigszins goed te maken. Hoewel de eerste levels ontzettend standaard zijn qua opbouw, kennen latere gebieden af en toe interessante spelmechanieken. Hoewel je elementen als vallende en bewegende platformen, stijgend lava en steeds scrollende gebieden ongetwijfeld al eens tegen bent gekomen, zorgen deze voor vrij onderhoudende momenten. Misschien is dit wel omdat deze het meest in de buurt komen van dat klassieke gevoel wat Saturnine Games met deze titel probeert te bereiken. Zo’n aanpak voorkomt alleen niet dat Turtle Tale constant blijft aanvoelen als een herhalingsoefening. Toch ben je vrij snel door Turtle Tale heen gesprongen. Hoewel het bij vlagen frustrerend is door zijn trage spelverloop en vele vijanden, is Turtle Tale geen moeilijke titel. De vijf verschillende werelden kennen bijvoorbeeld geen eindbazen en je hebt een onbeperkt aantal levens. In een kleine twee uur ben je dan ook al door de vijftien levels heen. Hierna kun je je nog wagen aan het verzamelen van al het fruit in de levels, waardoor je een speciale ‘second quest’ ontluikt. Ondanks dat je geen halsbrekende toeren hoeft uit te halen voor het fruit, zorgt dit voor enige extra uitdaging. Hierna is het echter al snel uit met de pret. Presentatie De grafische stijl van Turtle Tale doet goed zijn best om je het gevoel te geven dat je een oude platformer aan het spelen bent. Hoewel alles er hierdoor best koddig uit ziet, worden de voor- en achtergronden al snel repetitief. Hier kan 3D-functie van de Nintendo 3DS niets aan veranderen. Op muzikaal gebied weet de titel echter nog best te imponeren. De verschillende deuntjes weten goed de sfeer van een bepaald gebied uit te stralen en de geluidjes die Shelldon en zijn vijanden uitkramen zijn best vermakelijk.

Conclusie Turtle Tale bewijst dat het geen wonder is dat er de laatste tijd zoveel frisse winden zijn gaan waaien in de wereld van platformers. Nagenoeg elk element die het spel biedt, voelt aan als een herhalingsoefening. Soms zorgt dit voor onderhoudende en nostalgische momenten, maar saaie tot zelfs frustrerende gebieden hebben de overhand. Daarnaast ontbreekt elke vorm van ontwikkeling voor hoofdpersonage Shelldon en is het spel te snel uitgespeeld. Eind jaren ’80 zou de sprong misschien succesvol zijn, maar anno 2014 mist Turtle Tale het platform finaal.

N1 Score: 4.5

+ ["Bij vlagen onderhoudend","Muziek"]

- ["Voelt aan als herhalingsoefening","Geen enkele vorm van progressie","Gebrek aan variatie","Speelduur"]

Gekoppelde games

Turtle Tale (Nintendo 3DS eShop)