[Review] Geschreven door Jeroen K. op 2015-03-31 23:50:00

The Fall

Steeds meer is de Wii U hét platform waar indie-games landen. Het meest consistent aan dit type games is de inconsistentie van de kwaliteit ervan. Een klein budget maakt het immers een lastige opgave om een unieke spelervaring te creëren. Meer dan andere indie-games doet The Fall haar best om een unieke sfeer over te brengen. Slaagt het spel daarin of neemt het zo veel risico’s dat het enkel afbreuk doet aan de kwaliteit? Geholpen door een prachtige openingsvideo slaat The Fall in als een bom op je Wii U-scherm. Je bent er even stil van, maar robots herpakken zichzelf snel. ‘Basic mark-7 system access routed to A.R.I.D. AI. Primary objective: Save my pilot’. Hoewel veel functionaliteiten van de robot beschadigd zijn, werkt de zaklamp nog naar behoren. Je kijkt omhoog naar de tunnel die ontstaan is door jouw val van zo-even. Je ziet de sterren en concludeert dat je zo’n 50 meter onder de oppervlakte bent.

Nieuw in een onbekende wereld… De vele interactieve voorwerpen, voorzien van een uitgebreide tekstuele beschrijving, dragen samen met de mysterieuze muziek bij aan de unieke sfeer die je meteen voelt. Het gebrek aan uitleg helpt hier ook bij en telt in dit geval zeker niet als minpunt. Met de interactieve voorwerpen moet je puzzels oplossen. Vaak komt dat erop neer dat je een voorwerp op een bepaalde plaats vindt en mee moet nemen om ergens anders te gebruiken. Deze puzzels beginnen vrij eenvoudig, maar lopen gedurende het spel snel in moeilijkheid op. Zoals gezegd heb je als speler controle over de robot Arid, die het mens Joseph draagt en beschermt. Joseph is ziek en behoeft medicatie en dat wordt Arid’s ‘primary function’. Al snel ontmoet je de administrator, die zich al die tijd in de verlaten faciliteit heeft beziggehouden met de ontwikkeling van een menselijkere spreekwijze. Hij helpt door te ervoor te zorgen dat Arid niet vernietigd wordt vanwege haar foutieve gedrag. In plaats daarvan wordt ze omgeschoold tot huisrobot. Om dat te bereiken moet je acht merit points verdienen met huiselijke klusjes.

Deze huiselijke klusjes klinken mogelijk erg saai en zijn dat in potentie ook. Als speler voel je echter aan dat het spel op dit punt een andere wending neemt. Je merkt dat je vals zult moeten spelen om de klusjes te kunnen voltooien. De administrator van de verlaten faciliteit helpt jou, maar de caretaker werkt je juist tegen. Vervolgens weet je nog steeds niet waarom je in deze grimmige verlaten faciliteit bent beland. Dit legt wat meer nadruk op het verhalende aspect en minder op de gameplay zelf. Aan de ene kant is dat positief, omdat het verhaalaspect met afstand het beste van het spel is. Aan de andere kant komt dat de toch al matige gameplay niet ten goede. …een mysterieuze wereld… Die wolk der mysteriën hangt gedurende de hele game rondom jou als speler. Veel vragen over de faciliteit waarin je je bevindt, de robot die je bestuurt, de wereld waarin je je begeeft, het mens Joseph en andere zaken blijven continu aanwezig. Wees niet gerust: de meeste vragen zullen nooit beantwoord worden. Het einde van de game lijkt sluitend, ondanks dat er nog veel onduidelijkheid is, maar toch hint het spel duidelijk naar een tweede deel. Naar mijn mening is een tweede deel zeker niet noodzakelijk, omdat het verhaal rond is. Het kan echter interessant zijn om te zien waar het verhaal naartoe gaat in een vervolgdeel, maar The Fall kan als losse game staan en moet dat ook kunnen. …maar geen perfecte wereld Dit mysterie verklaart deels waarom het spel zo moeilijk uit te leggen is. Aan de ene kant is het spel vooral een science-fiction drama, maar het bevat ook veel elementen van andere gamegenres. Het is ook een visual novel, een adventure-game en een point-and-click spel. Daarnaast bevat het genoeg puzzelelementen om dat als een deel van de gameplay te zien en zul je ook vijanden moeten omleggen door ze dood te schieten, wat het een action-game of shooter maakt. Die veelzijdigheid is prijzenswaardig, maar toont ook de zwakten van het spel. Zo was het erg eenvoudig om head-shots te maken, waardoor het schieten niet erg uitdagend was. De puzzels waren daarentegen weer van een redelijk lastig niveau. Een ander minpunt is dat The Fall een vrij dure game is voor de korte speelduur die het heeft. The Fall kun je ongeveer in twee tot drie uur uitspelen. Dat is geen probleem, want de game lijdt er niet onder, maar in een tijd waarin Steam grote games voor 2 euro per stuk aanbiedt is een prijs van 5 euro toch wel een absolute bovengrens voor korte indie-games zoals The Fall. Conclusie Hoewel The Fall geen lange game is, biedt het zowel qua verhaal als qua gameplay meer diepgang dan de gemiddelde indie-game. Je speelt de game vooral voor het intrigerende science-fiction drama dat zich in de robotwereld afspeelt. Zonder er al te veel informatie over te hebben, voel je de atmosfeer van de wereld toch erg goed. Bij vlagen grijpt het verhaal je werkelijk aan, mede door de uitstekende toonzetting van audio en visuele aspecten.

N1 Score: 7.2

+ ["Interessant robot-drama","Unieke ambiance","Kwalitatief voor indie-normen"]

- ["Gameplay-elementen zijn soms van twijfelachtige kwaliteit","Te kort voor de prijs die het heeft"]

Gekoppelde games

The Fall (Wii U eShop)