[Preview] Geschreven door Marco op 2015-07-11 17:40:00

Star Fox Zero

Nintendo liet op de E3 van 2014 met een aantal screenshots al een beetje doorschemeren dat er een nieuwe Star Fox-game voor de Wii U in ontwikkeling was. Tevens verscheen het Star Fox-logo in Project Guard, een prototypegame voor de Wii U waar Shigeru Miyamoto destijds aan werkte. Deze E3 was het hoge woord eruit: voor het eerst in bijna tien jaar verschijnt er weer een originele Star Fox-titel. De verwachtingen zijn dan ook hooggespannen, maar weet Nintendo ze enigszins waar te maken? Van scherm naar scherm Een van de belangrijkste eigenschappen van de game is volgens Nintendo de manier waarop Star Fox Zero gebruik maakt van de Wii U GamePad. Dat de Arwing met de linker analoge stick over het scherm gestuurd kan worden en dat de rechter analoge stick dient voor gas geven en remmen is niets nieuws. Dat er nu gemikt moet worden met de motion controls van de Wii U GamePad in combinatie met het extra scherm is echter wel nieuw. Terwijl je op het tv-scherm gewoon tegen de achterkant van de Arwing aan kijkt, biedt het extra scherm van de GamePad een aanzicht vanuit de cockpit. Als je vervolgens de Wii U GamePad naar links of rechts beweegt, draait het aanzicht vanuit de cockpit met je mee en zie je precies waar je mikt. Op deze manier was het zeer eenvoudig om specifieke doelen te raken, wat op bepaalde punten in de demo best handig bleek. Wel is Star Fox Zero een game waar je vooral de eerste paar minuten heel erg aan moet wennen. Doordat je de game met beide analoge sticks en de motion controls bestuurt, voelt het een beetje aan alsof je aan het koorddansen bent en kost het even tijd om de juiste balans te vinden.

Als je eenmaal het juiste ritme te pakken hebt is het vliegen een fluitje van een cent, maar wordt al snel duidelijk dat de manier waarop je de Wii U GamePad gebruikt misschien toch niet zo heel praktisch blijkt te zijn. Het aanzicht vanuit de cockpit is een stuk compacter dan op het grote scherm, waardoor je eenvoudig het overzicht verliest en daardoor tegen allerlei obstakels en vijanden aan knalt wanneer je iets probeert te raken. Ook het feit dat je continu aan het switchen bent van de TV naar het scherm op de Wii U GamePad en visa versa, kan soms voor wat verwarring zorgen. Gelukkig heeft Nintendo er wel voor gezorgd dat het mikpunt ook op het tv-scherm goed zichtbaar is. Helaas zorgt dit er gelijktijdig voor dat de toegevoegde waarde van het tweede scherm sterk gereduceerd wordt. Uiteraard is het wel mogelijk dat het scherm bij verschillende voertuigtransformaties anders gebruikt wordt en dat het echte nut nog moet blijken. Nostalgie in overvloed In het hoofdmenu van de demo kon er gekozen worden uit drie verschillende levels. Één daarvan speelt zich af in de voor Star Fox-fanaten bekende stad Corneria. Als je het gelijknamige level uit bijvoorbeeld Lylat Wars (Star Fox 64) hebt gespeeld, zijn er enorm veel herkenningspunten met Star Fox Zero. Het level ziet er grofweg hetzelfde uit, kent grotendeels dezelfde vijanden en laat je wederom langs allerlei simplistische bruggen, poorten en omvallende gebouwen vliegen. Natuurlijk geeft één level niet de complete indruk, maar tijdens het spelen leek de game daardoor eerder een soort remake dan een compleet nieuwe game. Desondanks voelde het goed om weer lekker door de stad te kunnen razen.

Een ander aspect waarmee je een aantal jaar terug in de tijd genomen werd, waren de graphics van de game. Nu klinkt dit misschien bot en wat overdreven, maar tijdens het kijken van de eerste trailer of het spelen van de demo voldeden de visuals niet helemaal aan onze hoge verwachtingen. In HD zien objecten er lekker scherp uit, maar oogde alles net iets te simplistisch en waren niet alle textures altijd even scherp. Na wat negatieve reacties van fans liet Nintendo al weten opzettelijk voor deze versimpelde grafische stijl gekozen te hebben, maar de reden hiervoor is onduidelijk. Wat ons betreft wordt het potentieel van de Wii U niet volledig benut en dat is zonde. Een andere terugkerende feature is de mogelijkheid om naast de Arwing ook in verschillende andere voertuigen plaats te nemen. Oude bekenden als de Landmaster Tank zijn weer aanwezig, maar Star Fox Zero kent ook een aantal nieuwe voertuigen zoals de Walker als een soort lopende Arwing en de helikopter genaamd Gyrowing. De Walker is in feite geen apart voertuig, maar een transformatie van de Arwing. Tijdens het spelen kun je met een druk op de knop tussen de twee switchen. Dit zorgt voor wat leuke afwisseling en geeft je de mogelijkheid om andere delen van het level makkelijker te verkennen of vijanden op een andere manier te verslaan. Zo was het bijvoorbeeld mogelijk om de eindbaas met de Walker te betreden en hem van binnenuit te verslaan. Wij zijn dan ook erg benieuwd naar de leuke en originele toepassingen in de rest van de game. Voorlopige conclusie Voor veel mensen waren de verwachtingen van een nieuwe Star Fox-game aardig aan de hoge kant, maar zakte dit helaas wat in toen de game uit de doeken gedaan werd. De demo oogt net als de trailer wat simplistisch en was grafisch niet op het niveau wat je van de Wii U zou verwachten. Tevens heeft Nintendo wederom haar best gedaan om het scherm van de Wii U GamePad een leuke toepassing te geven, maar ook in Star Fox Zero wordt duidelijk dat deze methode slechts een minimale meerwaarde biedt. Desondanks was het fijn om weer lekker in de Arwing te kunnen rondvliegen en gaf de walker wat leuke afwisseling. Kortom: Star Fox Zero is niet wat we er van verwacht hadden, maar als Nintendo goed luistert naar de feedback en er nog even flink aan sleutelt, kan het best een heel tof spel worden.

Gekoppelde games

Star Fox Zero (Wii U)