[Preview] Geschreven door Benjamin op 2015-07-15 11:15:00

Devil's Third

In het actiegenre zijn er een hoop verschillende soorten games mogelijk. Hoewel de shooters zonder twijfel de meest bekende en geliefde hiervan zijn, zijn ook de actiegames waarin zwaarden een grote rol spelen voor veel spelers weggelegd. Devil’s Third is binnen dit genre een uniek spel, gezien het beide elementen - het schieten met wapens en hakken met zwaarden - probeert te combineren. Vooral de nadruk op ‘probeert’ is in voorgaande zin van belang, want verder dan dat lijkt het spel helaas niet te komen. Devil’s Third is een project van de Japanse ontwikkelaar Tomonobu Itagaki, mede verantwoordelijk voor Dead or Alive en de meest recente Ninja Gaiden-games. Voornamelijk laatstgenoemde titel heeft op het eerste gezicht veel overeenkomsten met Devil’s Third. De typische Japanse stijl van Ninja Gaiden komt met vlagen voorbij, maar het aspect wat het meest aan de gewaardeerde hack ’n slash-game doet denken is het zwaardvechten. Voor de fans van Ninja Gaiden is er alleen slecht nieuws: het hakken met je zwaard en soortgelijke voorwerpen heeft zo’n ondergeschikte rol, dat het helaas veel meer een standaard shooter is in plaats van een unieke combinatie tussen twee werelden.

Flinterdun In Devil’s Third speel je met de Russisch klinkende Ivan, een personage met een wat mysterieuze achtergrond. Doordat de satellieten wereldwijd vernietigd zijn, ontstaat er een dreiging van terroristische activiteiten en het is aan hem om hier een stokje voor te steken. Tot overmaat van ramp worden de omgevingen ook geteisterd door vreemde gemuteerde wezens, wat nog meer vragen oproept. Het verhaal in Devil’s Third is echter flinterdun en geeft totaal geen reden om de game in je Wii U te schuiven, dus het was hopen dat de gameplay een hoop goed zou maken. Na het spelen van de eerste vijf missies zakte de hoop helaas steeds verder weg. Gedurende de missies doe je niets anders dan het pijltje volgen dat je pad vooruit bepaalt, terwijl je onderweg een groot aantal vijanden tegenkomt. Je hebt tijdens het spelen op ieder moment de mogelijkheid om te switchen tussen je normale wapens en je zwaard, maar in 99% van de gevallen is het gebruik van keiharde kogels vele malen efficiënter. Hierdoor voelt Devil’s Third al meteen aan als een doorsnee schietspelletje, helemaal omdat het schieten zelf ook geen adrenaline kick geeft. In de stijl van de Ninja Gaiden-games knallen lichamen nog wel eens uit elkaar, maar het is in deze game verre van overtuigend. Gedurende de eerste paar levels loop je constant van punt A naar punt B en zo verder, waardoor er maar weinig variatie te vinden is. Ook de vijanden die je tegenkomt zijn niet bijster origineel, wat het geheel bijna saai maakt om te spelen. Het is te hopen dat de rest van de missies in de singleplayer daar verandering in brengt, maar het begin van het avontuur belooft weinig goeds.

Oneerlijk Het meest vervelende aspect dat we tot nu toe tegengekomen zijn, is dat de game soms oneerlijk moeilijk is. In een aantal spelsituaties wordt je omgeven door een regen van kogels, zonder dat je ook maar iets kan doen. In veel gevallen ga je van dekking naar dekking om zo één voor één de personages om te leggen, maar zelfs op die momenten kun je zonder pardon overhoop geknald worden. Hierdoor zal het meer dan eens gebeuren dat je hetzelfde stuk keer op keer moet spelen, tot vervelends aan toe. Het zou zomaar kunnen gebeuren dat je op het punt staat je controller uit het raam te gooien. Naast het feit dat het zwaardvechten ondergeschikt is, gezien het simpelweg veel efficiënter is om te schieten, is de uitwerking ook veel minimalistischer dan in bijvoorbeeld Ninja Gaiden. Her en der vind je in de levels voorwerpen die je kunt gebruiken om als wapen om mee te meppen, zoals zwaarden, hakbijlen en messen. Door de beperkte aanvalscombinaties met de X- en Y-knop, voelt elke aanval hetzelfde en treedt er al bijzonder snel herhaling op. Het feit dat je Ivan bijvoorbeeld niet sterker kunt maken en nieuwe aanvallen kunt leren met knoppencombinaties zoals in Ninja Gaiden het geval is, maakt het vechten met de hand er alleen maar slechter op. Wel vul je tijdens het vechten een metertje die je kunt activeren zodra deze vol gelopen is, waardoor je tijdelijk sterker wordt. Indrukwekkend is dit echter niet.

Wat verder opviel tijdens onze eerste speeluren, is dat de game er bij vlagen lelijk uit ziet. Hoewel de hoofdpersonages er in sommige gevallen goed uit zien, zijn andere en minder belangrijke figuren (zoals dode lichamen die dienen als decoratie) afzichtelijk weergegeven. Ook de omgeving kan er soms rauw en onafgewerkt uit zien, wat afbreuk doet aan de sfeer. Een ander aspect dat gelijk opviel, is dat het geen enkel verschil maakt of je de game nu speelt met de Wii U GamePad of de Wii U-controller Pro. Tijdens het spelen wordt er alleen een grote knop op het scherm getoond waarin je kunt wisselen tussen het spelen op de tv en Off-TV Play. Voorlopige conclusie Devil’s Third heeft tijdens onze eerste speeluren geen goede indruk op ons achter gelaten. De combinatie tussen het schieten met wapens en het hakken met zwaarden blijkt wellicht achteraf gezien toch niet zo’n goede combinatie. Het erge is nog dat het schieten zelf geen voldoening geeft en op z’n best kwalitatief gezien gemiddeld is. Ook de algehele sfeer heeft ons nog niet omver geblazen, terwijl dat in vorige games van Itagaki geen punt van discussie was. Het is te hopen dat Devil’s Third in de latere levels en in de multiplayer mode nog het een en ander goed kan maken, want anders vrezen we dat we te maken hebben met een game die hoogstens gemiddeld aanvoelt.

Gekoppelde games

Devil's Third (Wii U)