[Review] Geschreven door Jeroen K. op 2015-08-30 10:00:00

3D Streets of Rage II

Al sinds 2011 - het jaar waarin de Nintendo 3DS lanceerde - slaan Nintendo en SEGA de handen ineen om oude klassiekers naar de handheld te brengen onder de noemer van 3D Classics. Ontwikkelaar Arika namens Nintendo en ontwikkelaar M2 namens SEGA hebben al tal van Arcade-, Mega Drive- en NES-spelletjes omgezet naar een 3D-variant, met Excitebike als bekende debutant. In 2013 was de originele Streets of Rage al aan de beurt, nu is ook zijn opvolger bespeelbaar in 3D op de Nintendo 3DS. Omdat het spel zelf weinig veranderd is buiten wat extra opties en het 3D-effect is de belangrijkste vraag: is het spel na meer dan twintig jaar nog interessant? De Streets of Rage-serie was geen onbekende op de Mega Drive twintig jaar geleden. De serie was destijds SEGA's antwoord op Capcom's populaire beat 'em up-serie Final Fight: een antwoord dat behoorlijk innovatief was. De actie was simpel doch verslavend en zat zeer goed in elkaar. Het spel speelde zich af op de straten onder genot van urban dance-, techno- en housemuziek. Streets of Rage II was een vrij standaard vervolg op het origineel. Enkele aanvallen werden veranderd en er kwamen wat nieuwe, verbeterde vijanden, maar over het algemeen speelde het spel redelijk hetzelfde. Het tweede deel vervolgt vooral de verhaallijn uit deel één. Het is een jaar geleden dat Mr. X verslagen werd en dat is reden voor een feestje. Tegen ieders verwachtingen in blijkt Mr. X echter teruggekeerd en hij heeft zijn straatbandieten wederom opgetrommeld. Op weg naar Mr. X... Het einddoel blijkt hiermee al snel duidelijk: Mr. X moet opnieuw uitgeschakeld worden. Zijn onderdanen bevolken echter in grote getale de straten waarlangs jij je weg naar Mr. X zal moeten afleggen. Deze vijanden zijn niet allemaal hetzelfde en gedurende het spelverloop komen er steeds meer verschillende vijanden bij. Zo loopt de een ogenschijnlijk ongevaarlijk op je af, maar snelt een ander met zijn motor richting jouw personage. De bedoeling is om alle vijanden te verslaan door ze met je vuisten richting het asfalt te werken. Je gebruikt de pijltjestoetsen om je personage te bewegen en de ABYX-toetsen voor overige acties. Zo kun je springen met A, aanvallen met B, pauzeren met X en je speciale aanval uitvoeren met Y. Deze acht toetsen kun je overigens combineren om sterkere aanvallen uit te voeren. Zo kun je de A- en B-toetsen combineren om een behoorlijk krachtige aanval gebruiken door eerst te springen en vervolgens op B te klikken. Behalve vijanden zul je op je pad ook vuilnisbakken, tafels en andere voorwerpen vinden die je kunt slopen om items te vinden. Ook dragen enkele vijanden wapens, die je van ze kunt afpakken. Door je bijvoorbeeld een mes of buis van je tegenstander toe te eigenen verbetert je aanvalskracht aanzienlijk. ...Met vier man sterk! Voordat je de straat betreedt, mag je zelf kiezen met welk personage je dit doet. Het spel laat je kiezen tussen vier verschillende vechtersbazen: Max, Axel, Blaze en Skate. Elk van de personages heeft een eigen speciale aanval die goed bij zijn karakter past. Daarnaast onderscheiden de personages zich op gebied van kracht, snelheid en meer. Max is een ware spierbundel. Hij heeft veel kracht en uithoudingsvermogen, maar is traag en kan slecht springen, terwijl Skate exact het tegenovergestelde is. Blaze blinkt nergens in uit, maar heeft ook geen zwakke plekken. Deze cijfers gelden althans voor de originele modus van het spel, maar als je voor de casual modus kiest heeft elk personage maximale kracht-stats. Dit betekent echter dat de characters met een oorspronkelijk lage kracht nu nog nauwelijks zwakke plekken hebben. De casual modus maakt het door het maximaliseren van je kracht bovendien erg makkelijk om tegenstanders in één klap uit te schakelen en zal het zelfs onervaren spelers niet lastig kunnen maken. Hierdoor ontstaat er een groot gat in moeilijkheid tussen beide modi en had M2 de casual modus beter wat kunnen veranderen door bijvoorbeeld andere eigenschappen aan de personages toe te kennen. Daarnaast speel je de Fists of Death modus vrij door het spel éénmaal uit te spelen. Deze modus zorgt ervoor dat je elke vijand met één slag al KO mept. Ook maakt het spel onderscheid tussen standaard en Rage Relay. In het eerste geval kies je één personage om je quest mee te voltooien, in het tweede geval speel je met alle personages tussen wie je wisselt wanneer je een leven verliest.

3D-effect en andere grafische aspecten M2 heeft met deze remake goed werk verricht. De straten zien er prachtig uit en de mooie graphics maken het een genot om door te spelen. Hoewel je je in veel games - terecht - kunt afvragen of het 3D-effect iets toevoegt, voegt het in Streets of Rage zonder twijfel iets toe. Je beloopt de straten immers niet enkel van links naar rechts, maar ook van boven naar onder. Zonder 3D-effect is het lastig te zien of je verticaal gezien wel op één lijn staat met je tegenstander, maar zodra je je 3D-schuifje omhoog beweegt kun je het erg makkelijk zien. Dit neemt ongetwijfeld heel wat frustraties weg bij spelers van het originele spel. Herspeelbaarheid Zoals in de vorige alinea's aangegeven maakt deze remake zeker een beter spel van Streets of Rage II, maar is dat reden genoeg om het spel in deze tijd nog te willen spelen? Streets of Rage II kost je ongeveer één à twee uur om door te spelen - wat voor negentiger-jarenstandaarden niet weinig was. In die tijd waren games vooral ingericht als highscoregames. Dat betekent dat je het spel opnieuw moet uitspelen en de tweede keer een hogere score probeert te halen. Tegenwoordig werken console- en handheldgames echter niet meer volgens die formule. Als je Streets of Rage II voor de tweede keer speelt, merk je al snel dat je op elk deel van een level weer dezelfde vijanden aantreft die zich op dezelfde manier gedragen en dat je onder dezelfde prullenbak hetzelfde voorwerp aantreft. Zulke zaken maken het spel niet erg aantrekkelijk om vaak door te spelen - zeker omdat de beat 'em up-actie wel erg eentonig is.

Conclusie Is Streets of Rage II een goed spel? Zonder twijfel, ja. Heeft M2 een remake gemaakt die de aanschaf waard is en het spel verbetert? Jazeker, M2 heeft uitstekend werk gedaan met de remake. Dus moet je 3D Streets of Rage II aanschaffen? Wellicht. Het spel is zeker niet voor iedereen geschikt vanwege de nadruk op eentonige actie en een verwaarloosbaar verhaal. Als je echter van het genre houdt, zet dan je volume- en 3D-schuifje omhoog en trommel je vechtersvrienden op om je queeste richting Mr. X te beginnen, maar dan wel in de Original Mode.

N1 Score: 8.5

+ ["Gebalanceerde characterstastistieken in de Original Mode","3D-effect","'Urban' soundtrack","Uitstekende beat 'em up-actie..."]

- ["...Maar wel eentonig","Ongebalanceerde characterstatistieken in de Casual Mode"]

Gekoppelde games

3D Streets of Rage 2 (Nintendo 3DS eShop)