[Review] Geschreven door Benjamin op 2015-11-18 16:02:00

Mario Tennis: Ultra Smash

Een nieuwe Mario-sportgame maakt ons altijd blij. Of het nou een Mario Tennis, Mario Golf of voetbalgame met Mario is: het is altijd leuk om een potje te sporten met Mario en zijn vrienden. Tot Mario Tennis: Ultra Smash. Mario slaat de plank met de nieuwste sportgame voor het eerst sinds jaren helemaal mis. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Mario Tennis: Ultra Smash heeft veel te weinig om het lijf. Mario Tennis: Ultra Smash pakt de basis die gelegd is met Mario Tennis Open. Dat betekent geen gekke powershots als in Mario Power Tennis, maar geluksslagen met gekleurde vlakken. Zo nu en dan verschijnen er willekeurig gekleurde vlakken op het veld, wat aangeeft welk soort slag je het beste kunt gebruiken. Druk je de juiste knop in, dan pass je de tegenstander een krachtige bal terug met een versterkt effect. Zo ram je de ene smash na de andere het net over, wat een lekker gevoel geeft. Mario Tennis: Ultra Smash heeft daarmee het wiel niet opnieuw uitgevonden, maar dat is in principe niet erg. Het wordt echter wel rampzalig als je enkele spaken uit het wiel verwijderd, waardoor het geheel niet lekker meer rijdt. Simpel gezegd: er ontbreken een hoop spelopties.

Teleurstelling na teleurstelling Mario Tennis: Ultra Smash bevat in totaal vijf verschillende spelmodi. Helaas moeten we hierbij pijnlijk constateren dat elke mode veel te saai is om te spelen door de gebrekkige hoeveelheid content. In Megaduel worden er zo nu en dan megapaddenstoelen het veld op gegooid, waardoor je tot grote proporties uitgroeit. Dit gebeurt meerdere keren tijdens potjes en elke keer als je zo’n paddenstoel te pakken hebt, volgt een animatie van enkele seconden. Op den duur gaat dit behoorlijk irriteren, waardoor de frustratie toeneemt. Het effect van zo’n megapaddenstoel op de gameplay is ook minimaal, omdat de ballen alleen maar harder en verder gaan. Helemaal als je allebei tot reuzenformaat gegroeid bent, wordt een potje Mario Tennis al snel simpelweg heen en weer meppen als een gek. Megaduel is daarom niets meer dan een simpele gimmick waar je bijzonder snel op uitgekeken bent. De Mario Tennis-games staan vaak ook bekend om verschillende minigames en grappige spelopties. Tot aan Mario Tennis: Ultra Smash dan, want in deze game is dit geheel afwezig. De enige modus die in de buurt komt van leuk tennissen met een twist, is de Recordrally-mode. Hierin is het de bedoeling om een zo lang mogelijke rally te maken met de tegenstander. Aan het begin speel je met een enorme bal, maar hoe langer de rally duurt, hoe kleiner de bal wordt. In deze spelmodus draait het dus om samenwerken, maar de computer vindt het een leuker idee om onnodig onmogelijke ballen naar jou te spelen, waardoor je opnieuw met de rally moet beginnen. Wil je een topscore neerzetten, dan is het verstandig om dit met een menselijke medespeler te doen. Echter is Recordrally de moeite niet waard als je eenmaal een bepaald aantal slagen gehaald hebt en het nieuwe personage hebt vrijgespeeld.

In Mario Tennis: Ultra Smash ontbreekt iedere vorm van toernooien. Enkel het Knock-outtoernooi kent enige vorm van progressie en competitie en komt hier enigszins in de buurt. Dit is echter niet het soort toernooi dat je graag wil zien. In deze mode is het simpelweg de bedoeling om zoveel mogelijk tegenstanders te verslaan en een record aantal overwinningen op je naam te zetten. Maar ook hier geldt: heb je een bepaald aantal overwinningen behaald voor het vrijspelen van content, dan is er absoluut geen reden meer om deze mode nogmaals te spelen omdat er simpelweg weinig aan is. Wil je een normaal potje tennis spelen, dan is er de optie Klassiek Tennis. Hierin kun je kiezen voor het klassieke spel of tennis met alleen geluksslagen. Als je de game met vrienden wil spelen, breng je hier de meeste tijd mee door. Speel met een combinatie tussen computer en menselijke spelers, in een dubbel- of enkelspel. Je kan in deze mode best wat vermaak hebben, omdat dit gewoon standaard Mario Tennis is, waar in de basis weinig mis mee is.

Online gebreken Tot slot bevat de game een online mode, maar ook hier ontbreken standaardopties. Waarom kan ik niet tegen een vriend uit mijn Wii U-vriendenlijst spelen? Je kunt enkel kiezen voor een enkel- of dubbelspel in Megaduel, een standaard wedstrijd of een authentiek potje tennis. Je speelt voor punten om hoger in de ranglijst te komen, maar het probleem is: de game bevat helemaal geen ranglijst. Waarom voor punten spelen als je niet kan zien hoeveel je er hebt ten opzichte van andere spelers? Wat zegt zo’n score dan nog? Heel fijn als je vierduizend punten behaald hebt, maar hoe weet ik hoe de andere spelers het doen? Op welke positie sta ik? Het zijn allemaal vragen waar je nooit antwoord op zal krijgen. In de online mode ontbreekt iedere vorm van competitie. Zoals eerder aangekaart, speel je een aantal van deze modi enkel en alleen om content vrij te spelen. Het fijne, en tegelijkertijd ook trieste, van Mario Tennis: Ultra Smash, is dat je deze content ook vrij kunt kopen met in-game muntjes die je tijdens het tennissen verzamelt. Met zo’n tien potjes tennissen kun je al een nieuw personage vrijspelen. Ook het vrijspelen van een nieuwe baan kan al na tien wedstrijdjes. Wel zo handig, want daarom is het niet nodig om die extra modi te spelen. Tegelijkertijd ook extra pijnlijk, omdat zo duidelijk wordt hoe ernstig het gebrek aan content is.

Geen customization In Mario Tennis Open had je de mogelijkheid om je Mii-personage aan te passen en sterker te maken. Door het sparen van muntjes kon je heel veel soorten accessoires kopen in Toad’s winkel, zoals nieuwe schoenen, andere tennisrackets en andere geinige attributen om de statistieken van je Mii-personage op te krikken. In Mario Tennis: Ultra Smash schittert dit van afwezigheid. Het is zelfs niet mogelijk om met je Mii-personage te spelen, een optie die normaal gesproken in elke type Mario-partygame aanwezig is. Over de selectie van personages valt sowieso te discussiëren. In totaal bevat het spel zestien personages, maar enkele standaard personages ontbreken. Ook ontbreekt het aan grote verrassingen, waardoor het des te pijnlijker is. De typische Nintendo-magie ontbreekt. Het opkrikken van statistieken om je personage sterker te maken, is wel enigszins aanwezig in de vorm van amiibo-ondersteuning. In Knock-outtoernooi kun je zij-aan-zij spelen met je eigen amiibo. Door keer op keer potjes te spelen, wordt je amiibo sterker waardoor hij extra vaardigheden krijgt. Zo wordt hij steeds sneller en speelt hij beter slagen. Vervolgens kun je je amiibo mee laten spelen in online potjes. Het probleem is echter dat niet elk personage zijn eigen amiibo heeft. Hoe kan je nu Boo sterker maken? Of de nieuwkomer Toadette? Of de klassieker Daisy? Allemaal half werk.

Geen Nintendo-magie Deze Nintendo-magie is ook niet opgevangen in de banen van Mario Tennis: Ultra Smash. Visueel gezien bevat de game maar één baan. De game heeft wel meerdere soorten ondergronden die invloed hebben op het spelverloop, maar deze bevinden zich allemaal in hetzelfde grote stadion. Daardoor is de omgeving behoorlijk saai en mist het de Nintendo-sfeer. Waarom kunnen we niet tennissen in Donkey Kong’s jungle? Waar is het paleis van Peach? Waarom heeft Bowser zijn deuren van zijn kasteel niet geopend? We zullen het nooit weten. Het moet elk Nintendo-hart pijn doen om te zien dat er zo weinig liefde in de presentatie gestoken is. Is er dan niks positief aan Mario Tennis: Ultra Smash? Jawel: de graphics zien er piekfijn uit. De game zit barstensvol kleuren, strakke animaties en scherpe textures. Ook het geluid klinkt verder prima, al zal je de muziek niet snel meer herinneren. Toch blijft het pijnlijk dat het in de game ontbreekt aan sfeer. De technische kant zit prima in elkaar, maar door het ontbreken van sfeer en Nintendo-magie, is ook dat niet veel meer waard. Voor liefhebbers van verschillende controllers is er goed nieuws. Naast de Wii U GamePad (in meerdere configuraties) kun je ook spelen met de Wii-afstandsbediening op zijn zij, de Wii U-controller Pro of de Traditionele Controller van de Wii. Bewegingsbesturing is echter geen mogelijkheid. Conclusie Mario Tennis: Ultra Smash is misschien wel de grootste tegenvaller die Nintendo sinds jaren uitgebracht heeft. De basis van de game staat goed, maar daar is dan ook alles mee gezegd. De game bevat minder opties dan vele andere Mario-sportspellen en de modi die aanwezig zijn, stellen allemaal diep teleur. Megaduel is de mode waar de game hevig op leunt, maar blijkt slechts een suffe gimmick. Waar zijn de toffe minigames? Waar is de typische Mario-gameplay gebleven? Nintendo en Camelot waren beter af geweest als ze ervoor gekozen hadden om de beste modi uit eerdere Mario Tennis-games te implementeren. In plaatst daarvan zijn ze komen aandraven met saaie spelmodi. Tel daarbij op dat de Nintendo-sfeer ontbreekt door de eenzijdige banen en gekke selectie aan personages en je hebt de grootste teleurstelling van Nintendo sinds jaren in handen. Het meest verstandige om te doen, is om deze game te vergeten en uit te kijken naar de volgende Mario-sporttitel.

N1 Score: 4

+ ["Basis van de game nog steeds prima","Game ziet er mooi uit","Allerlei besturingsopties"]

- ["Veel te weinig spelmodi","Megaduel is een suffe gimmick","Recordrally is veel te saai","Knock-outtoernooi is een teleurstelling","Online veel te weinig opties","Geen customization of collectibles"]

Gekoppelde games

Mario Tennis: Ultra Smash (Wii U)