[Review] Geschreven door Daan op 2015-11-22 23:48:23

Animal Crossing: amiibo Festival

Vele Nintendo-franchises hebben nieuwe dingen geprobeerd dit jaar en dit pakte met elke game weer anders uit. Mario Tennis: Ultra Smash was uiterst teleurstellend, terwijl Chibi-Robo: Zip Lash best te pruimen was. Deze veranderingen zijn ook present in de Animal Crossing-serie, die hiervoor alleen normale titels heeft gekend. Happy Home Designer was een leuk spel, al had het problemen die veel beter opgelost hadden kunnen worden. Nu komt Nintendo met Animal Crossing: amiibo Festival, een bordspel waarmee een groter publiek moet worden aangetrokken. Er is echter een groot probleem en dat ligt vooral aan de developer. Nintendo heeft de hulp van Nd Cube ingeschakeld, die buiten de Wii Party-spellen om weinig goeds hebben afgeleverd. Kunnen ze toch iets leuks op tafel te zetten? Bored Game Zodra je Animal Crossing: amiibo Festival op start, wordt je per direct gevraagd om een amiibo in te scannen. Dit zou geen probleem moeten zijn, gezien er een amiibo in het pakket zou moeten zitten. Bij de lancering krijg je nu Isabelle en Digby, al zal in een later stadium alleen Isabelle in het standaardpakket worden meegeleverd. Na dit gedoe word je meteen gevraagd om een ronde van het bordspel te spelen en dit in de maand waar je je momenteel in bevindt. Je kiest het aantal spelers en de eventuele amiibo die je wilt gebruiken om data in op te slaan. Buiten de eerste speler om, is het echter geen verplichting om een amiibo in te zetten. De andere drie hebben de optie om een Villager uit te zoeken en het zo allemaal te doorgronden. Als je alleen bent en tegen computergestuurde personages strijdt, ben je verplicht om drie andere personages toe te voegen. Er is geen optie om het 1-tegen-1 te doen, tenzij je werkelijk de controle neemt over twee personages. Dit is opvallend, raar en een optie die in de Mario Party-games de standaardnorm zijn.

Nadat alles klaar staat, kan je eindelijk gaan beginnen met het bordspel. Eindelijk is iets te vriendelijk uitgedrukt, want de Board Game is helemaal niet zo plezierig na een tijdje. Elke beurt in de reis wordt aangeduid als een dag en volgt de standaard richtlijnen van zo'n spel. Je gooit een dobbelsteen, loopt rond op het bord en belandt dan op een vakje. Het grote probleem is echter meteen zichtbaar: de standaardvakjes zijn niet interessant. Je doel is om zoveel Klingels (Bells) en Gelukspunten (Happy Points) te verdienen, waarmee je het spel uiteindelijk kan winnen. De meeste vakjes geven je een stukje tekst, een paar lichte animaties en dan komen er punten en geld bij of af. De tekst is leuk geschreven, maar daar blijft het wel bij. Het kent het charmeoffensief van een Animal Crossing-game, maar de acties zijn niet aanwezig om het te veroorloven. Je komt dezelfde tekst ook iets te vaak tegen en het wordt na een ronde of drie een groot probleem. Wat wel aangenaam is, is dat de game helemaal in het Nederlands te spelen valt. Op verscheidene dagen gebeuren er ook speciale gebeurtenissen en hiermee wordt geprobeerd het niveau omhoog te schroeven. Zo is er de Knollenbeurs, waar je Klingels kunt inruilen voor knollen om zodoende nog meer geld te verdienen. Gedurende de week stijgen en dalen de waarde van de knollen en elk vakje heeft zijn eigen specifieke waarde. Het is aan jouw de taak om het juiste moment te verkopen, want anders sla je al snel een gat met de concurrentie. Verschillende personages komen ook de revue bij, zoals Redd de vos en hij voorziet je van kaarten waarmee je een bepaald aantal vakjes kunt lopen en het bord tijdelijk kunt veranderen. Gezien elke beurt een dag van de maand is, worden de kalenders ook in acht genomen. Zo kom je in februari Carnaval tegen en op 31 december heb je uiteraard Oudjaarsdag. Hier zie je kracht van Animal Crossing wel degelijk, maar het voelt allemaal nog te mager en het is niet voor herhaling vatbaar. De verrassing is er dan iets te veel af.

De games op zichzelf duren te lang. Als je met vier mensen speelt, dan ben je er ongeveer 75 minuten aan kwijt. Dat lijkt niet zo heel veel, maar gezien het buiten de Knollenbeurs om nooit competitief wordt, is het best wel een lange rit om te doorkruisen. Je kunt een tijdslimiet instellen en stoppen als de 30 of 45 minuten bereikt, maar je blijft toch doorgaan met de hoop dat het veranderd. Het daadwerkelijke bord wordt nooit anders, dus het bedenken van nieuwe strategieën kent te weinig nut en het moedigt het spelen van alle twaalf maanden niet bepaald aan. Je moet het bordspel twee keer spelen voordat je überhaupt wat anders mag gaan doen en het vreet behoorlijk aan je. Wat het allemaal nog langer laat duren is dat je allemaal dezelfde controller deelt en dat is de Wii U GamePad. Het doorgeven neemt extra tijd in beslag, vooral als je niet knus bij elkaar zit. Het is geen super leuke interactieve ervaring, terwijl de meeste bordspellen van Nintendo hier nog wel redelijk in slagen. Minigames, nu met amiibo-kaarten Als je genoeg Gelukspunten verzamelt, kun je één van de acht minigames ontgrendelen. Deze maken allemaal gebruik van de amiibo-kaarten en je krijgt er drie met het standaardpakket meegeleverd. Voor de beste ervaring is het echter een noodzaak dat je een paar extra pakjes in huis haalt, gezien het effect van verscheidene kaarten in deze games. De kwaliteit van de aangeboden spellen is enorm af en aan en de verschillen tussen de minigames zijn een beetje belachelijk. Zo vonden we Eikeljacht en Resetti-mepper volledig beneden alle peil. In deze games wordt je gevraagd om bewegingen met de amiibo-kaarten uit te voeren en dit werkt niet vlekkeloos, gezien het signaal soms totaal niet wordt ontvangen. Het ging vooral met frustratie gepaard en dat kan niet bepaald de bedoeling zijn.

De spellen Ballonneneiland, Fruitpad, amiibo-kaartenstrijd, Geheime campinggasten en de Quiz maken gebruik van simpele slagen over de NFC Reader/Writer en dit is veel vriendelijker in de omgang. Hoewel Ballonneneiland snel verveeld, waren de andere vier minigames leuke afleidingen. Je zult er niet eeuwen mee bezig zijn, maar ze hadden allemaal grappige ideeën en zijn de naam minigame ook daadwerkelijk waardig. Geheime campinggasten, een spel voor één speler, was min of meer een Animal Crossing-versie van Mastermind, waarbij je goed moet gokken binnen de tien kansen die je krijgt. Als een multiplayeralternatief is er Fruitpad, waarbij het de bedoeling is je dat amiibo-kaarten met verschillende dubbelsteennummers gebruikt. Elke speler gooit een kaart op het aanraakpunt en elk personage zal je in staat stellen om een bepaald aantal vakjes naar voren te schuiven. Je doel om fruit te verzamelen en niet te ver door te lopen, want anders beland je zodanig in valkuilen en raak je de helft van de vangst kwijt. De beste minigame van het hele stel is de singleplayergame Eilandsurvival. In Eilandsurvival is het de bedoeling om jezelf binnen zeven dagen van een eiland te bevrijden. Dit doe je door het eiland af te snuffelen en de vier onderdelen voor een vlot te vinden. Dit gaat echter niet zonder gevaar, want insecten, valkuilen en andere obstakels proberen je tegen te houden. Daarnaast is tijd niet alleen een factor, want het verzamelen van eten speelt ook een belangrijke rol. Als het eten op is, zelfs al ben je nog maar op de helft, dan is de game gewoon over. Wat Eilandsurvival er boven uit laat stijgen, is dat er dertig levels zijn en elke nieuwe is weer een beetje moeilijker dan de vorige. Daarnaast kent elke diersoort zijn eigen mogelijkheden en hiermee wordt het gebruik van verschillende amiibo-kaarten aangemoedigd. Je mag er tijdens elke reis maar drie meenemen en de gevaren zijn in elk level weer anders. Dit maakt de beslissing over wie je nu gebruikt niet bepaald gemakkelijk. Zo kan Saharah de kameel zes vakjes bewegen, terwijl Pascal de otter op zijn eigen houtje de wereld verkent. Hij heeft zelfs geen wapens of gereedschap nodig, terwijl de andere dieren dit hard nodig hebben om obstakels bij te benen. Het is een super vermakelijke expeditie!

Graphics en geluid Grafisch ziet Animal Crossing: amiibo Festival er uitstekend uit op de Wii U. Het heeft de gebruikelijke charme van een Animal Crossing-game en alles is tenminste mooi vormgegeven. De muziek is precies hetzelfde verhaal, want de speciale evenementen en onderdelen kennen allemaal hun eigen deuntje wat heerlijk in het gehoor is. Het is duidelijk dat er veel tijd aan de presentatie is gezonken. Conclusie Animal Crossing: amiibo Festival is een afknapper. Hoewel het duidelijk te merken is dat er veel tijd in is gestopt, gaat het bordspel niet diep genoeg om het lang leuk te houden. De speciale gebeurtenissen en dialogen zijn grappig de allereerste keer, maar na de derde keer ben je er stiekem wel klaar mee. Er is weinig om het spannend of competitief te houden en er is in werkelijk maar één bord met constante lichte tweaks. In het juiste ritme is het rustgevend om te spelen, maar het probleem van variatie is blijvend iets. Zes van de acht minigames zijn aangenaam en alhoewel de meeste je niet lang zullen boeien, doen ze hun best om leuke dingen te doen. Eilandsurvival is echter de beste en dit komt door de variatie in de levels en de opties met de Animal Crossing-personages. Er valt plezier uit amiibo Festival te halen en dat valt niet te ontkennen, maar het blijft niet genoeg overeind staan om de hoge bundelprijs simpelweg te accepteren.

N1 Score: 4.5

+ ["Aangename dialogen en presentatie","Aantal minigames zijn best vermakelijk","Eilandsurvival houdt je een tijdje zoet","Knollenbeurs vertaalt zich goed naar een bordspel","Een paar grappige evenementen tijdens spelen"]

- ["Bordspel iets te langdradig","Dialogen worden te vaak herhaald","Speelbord verandert te weinig","Weinig redenen om competitief te zijn","Constant de Wii U GamePad doorgeven","Eikeljacht en Resetti-mepper vrij vervelend"]

Gekoppelde games

Animal Crossing: amiibo Festival (Wii U)