[Review] Geschreven door Nathan op 2016-10-24 09:00:00

Chase: Cold Case Investigations ~Distant Memories~

Ik hou van misdaadfictie. De verhalen over Sherlock Holmes of Hercule Poirot, televisieseries zoals NCIS, anime en manga zoals Detective Conan en games zoals Phoenix Wright: Ace Attorney: het gaat er bij mij allemaal in. De hoofdpersoon moet een misdaadmysterie oplossen en aan de hand van onderzoek op het plaats delict en ooggetuigenverslagen weet hij de dader te vinden. Dit storyboard hebben vele series al succesvol toegepast en nu probeert Arc System Works het ook met Chase: Cold Case Investigations ~Distant Memories~. De aankondiging wakkerde direct mijn interesse aan, weet het spel dit vast te houden?

Shounosuke Nanase onderzoekt zogenaamde 'Cold Cases', oude zaken die bij gebrek aan bewijs zijn stilgelegd of als ongeluk zijn afgedankt door de andere afdelingen bij Tokyo Metropolitan Police. In de praktijk betekent dit dat Nanase tijdens kantooruren zijn benen op het bureau stalt. Liever lui dan moe, schuift hij het liefste alles af op zijn assistente Koto Amekura. Heel af en toe belt er iemand en dan neemt Amekura de telefoon op, terwijl Nanase nog een sigaret opsteekt. Amekura daarentegen is teleurgesteld dat ze, ondanks haar baan als detective, bij het saaiste departement van het gehele politiekorps werkt. Het verhaal van Chase: Cold Case Investigations ~Distant Memories~ begint als de Cold Case Unit een telefoontje krijgt van iemand die beweert dat een explosie in een ziekenhuis vijf jaar geleden – waarbij één dode viel: de conciërge van het hospitaal – geen ongeluk, maar moord was. Met veel tegenzin besluit Nanase de zaak in te duiken: “Als de mogelijkheid niet nul is, dan is er dus een mogelijkheid.” Amekura is blij met deze klus: ze haalt alle documenten omtrent de zaak uit de kast en maakt een afspraak met de jongen die de explosie destijds veroorzaakte. Er komen wat oude zaken boven water en dankzij de gesprekken met een aantal mensen die destijds in de buurt van het ongeluk waren, komt Nanase steeds dichter bij de waarheid terwijl het verhaal zich ontpopt.

Verhaal voorop In Chase: Cold Case Investigations ~Distant Memories~ lees je als speler het grootste gedeelte van de tijd de dialogen tussen de personages terwijl het verhaal van het spel zich ontwikkelt: een typische Visual Novel. Vrijwel alle vorm van interactie komt in de vorm van een dialoogkeuze of op Ace Attorney-achtige wijze op een foto van het plaats van delict op het touchscreen een belangrijk gegeven voor de zaak aanwijzen. Onderste scherm van de Nintendo 3DS weergeeft de tekst, terwijl het bovenste scherm beeld bij de tekst geeft. De simpele structuur van het verhaal is het grootste minpunt. De cyclus begint met een vraag die moet worden beantwoord, bijvoorbeeld de relatie tussen twee personages die allebei in de beurt van de explosie waren. Vervolgens zorgt Amekura ervoor dat Nanase een afspraak krijgt. Dan volgt het gesprek waarbij Nanase gericht vragen stelt. Hij krijgt een antwoord dat nieuwe informatie oplevert en de cyclus begint opnieuw. Een enkele keer vindt Amekura een verdwaalde foto in het archief waarmee de zaak weer een aanknopingspunt krijgt, maar dat zorgt niet voor afwisseling. Dat maakt het geheel minder interessant, maar omdat je toch wel benieuwd bent hoe het verhaal gaat eindigen, lees je maar verder.

Het verhaal eindigt echter al snel. De gehele game bevat maar één - redelijk korte - zaak. Geen hoofdstukken of dergelijken hoeven eraan te pas hoeven komen in zo'n kort verhaal. Binnen twee uur ben je klaar. In de meeste interactieve momenten moet je een dialoogkeuze maken. Daarbij is er één goed antwoord en de rest is fout. De game is net een toets voor begrijpend lezen, want het vraagt alleen maar om feitenkennis, zoals de naam van een bepaald personage of de plek waar iemand op het moment van de explosie was. Het geeft totaal geen voldoening en in tegenstelling tot veel andere visuele novelles kun je met dit soort keuzes ook geen alternatieve verhaallijnen vrijspelen. Het is allemaal erg jammer, want de zaak op zich is diep genoeg om interessant te blijven. De tekenstijl heeft een typische stripboekstijl met mooie omlijning van de objecten en personages. Het ziet er keurig uit. De achtergrondmuziek doet ook niets verkeerd: niet storend, maar ook niet heel memorabel. De kwaliteit van de animaties is echter niet zo hoog en stoort zelfs zo nu en dan. Zo heeft Nanase de gewoonte om af en toe een sigaret op te steken. De game laat dan zien hoe hij zijn sigaret aansteekt, maar het getekende vlammetje uit de aansteker blijft branden totdat de speler verdergaat naar het volgende gedeelte van de dialoog. Ook de animaties van sommige lichaamsbewegingen lijden hieronder en het zorgt ervoor dat het geheel er niet altijd even realistisch uitziet.

Conclusie Chase: Cold Case Investigations ~Distant Memories~ behandelt een zaak met genoeg lagen om de game interessant te maken. Helaas weet de uitvoering door het spel de potentie van het verhaal niet te benutten. Alle progressie is eentonig en zelfs in de kleine twee uur van dit spel begint het lezen saai te worden, want de vertellingswijze herbergt maar weinig emotie. De basis is goed en hoewel de waarheid boven water is aan het einde van spel, heeft de game toch een open einde en een vervolg zou voor het verhaal niet verkeerd zijn. Ontwikkelaar Arc System Works moet dan echter wel flink wat verbeteringen doorvoeren in de animaties, variatie van locaties en de manier waarop het verhaal verteld wordt. Dat zijn de punten die Chase: Cold Case Investigations ~Distant Memories~ een gemiddelde, soms saaie game maken in plaats van een leuk spel waarvan je graag wil weten wat er verder gebeurt.

N1 Score: 5.5

+ ["Gecompliceerde case","Karaktereigenschappen van personages worden snel duidelijk","Mooi tekenstijltje"]

- ["Spel kauwt heel veel voor","Saaie cyclus van gebeurtenissen","Slechts \u00e9\u00e9n verhaallijn","Kort"]

Gekoppelde games

Chase: Cold Case Investigation -Distant Memories- (Nintendo 3DS eShop)