[Special] Geschreven door Jay. op 2004-05-26 16:13:27

Lekstokken // rekstokken

Yeah yeah yeah, een column van Belgische bodem en meteen een vage titel. Geen nood echter want ik leg het jullie allemaal uit ... Inleiding - een Belg met taalgevoel In het land waar ik vandaan kom, zegt mijn tegen een lolly (het snoep) een "lekstok". Waarom noemen ze het zo? Omdat het wat hard snoep op een stokje is en je eraan kan likken, lekken, zeveren en zoveel meer. Waarom Nederlanders het een lolly noemen weet ik niet, vast te lui om zelf een woord te verzinnen. Vanaf nu gebruiken we dus het woord lekstok in plaats van lolly. Een rekstok zullen we allemaal wel kennen denk ik en veel uitleg is daar niet bij nodig. Het is een of ander vaag ding dat je gebruikt in de les gym, turnen, ... het heeft in ieder geval met sport te maken. Dit gezegd zijnde kunnen we overgaan naar de kern van de zaak, want momenteel lijkt het bij Nintendo wel een mix van een snoepkraam en een gymnasium.

Column - lekstok // rekstok Onlangs schreef een BBC-columnist dat Nintendo met nieuwe franchises moest komen. De DS is leuk, de realistische Zelda is leuk, Metroid Prime 2: Echoes is leuk, er is zoveel leuk maar het zijn bijna allemaal sequels en nauwelijks iets echt nieuws. Natuurlijk zullen er wel nieuwe features in de games zitten, maar met iets echt nieuws wordt een nieuwe franchise bedoeld, een nieuw character, een nieuwe reeks. Kon mij het wat schelen toen ik die column las, ik was blij dat Nintendo een vette persconference hield op de E3 en dat het er al bij al erg mooi uitpakte. Maar waarom was ik zo blij? Ik begon met gamen toen ik zo'n 11-12 jaar was. Nu ben ik 15 en heel lang game ik dus nog niet. Op mijn 11de kreeg ik mijn eerste console, een N64. Geen NES of SNES waar zovele anderen mee zijn begonnen, maar een N64. Naar het schijnt moest Donkey Kong een goede game zijn, dus ik kocht hem. Naar het schijnt zou Zelda het beste van het beste zijn, dus ik kocht Ocarina of Time. GoldenEye er nog bij omdat schieten wel leuk leek en met dit alles zette ik mijn eerste stapjes in de wereld van gamen. Ik koos toevallig het pad van Nintendo, ik had het van een vriend gehoord. Ik had net zo goed voor Sony kunnen kiezen, maar had Sony me toen net zo hard kunnen bekoren zoals Nintendo dat deed? Het N64-tijdperk liep al snel ten einde, mijn laatste games waren denk ik Pokémon Stadium 1 & 2 of Pokémon Snap en Pokémon Puzzle League. Ik leerde ondertussen meer over games, over consoles, over hun afkomst. Ik begon het nieuws te volgen, op het internet uiteindelijk. Ik integreerde me in de gamewereld. Binnen een korte tijdspanne had ik mijn "schade" ingehaald. Ik wist wat Nintendo was, waar het voor stond, wie ervoor stond. Ik wist wie Miyamoto was, ik wist dat Nintendo begon als een bedrijf dat zeg maar ruilkaartjes produceerde. Ik wist dat Ocarine of Time lang niet de enige Zelda-game was, er waren al een hoop gepasseerd. Hoe zouden zij zijn geweest om te spelen? Even magisch als Ocarina of Time? Ik weet het niet, ik heb ze nooit gespeeld ... De GameCube kwam en jonge jonge, The Wind Waker was verdomd mooi zeg. Te kort? Eerst dacht ik van niet, maar inmiddels ben ik wel van mening dat het wat langer mocht. Je denkt dat het nog een hele poos gaat duren en dan zit je plots aan het einde. Spijtig, maar toch een prachtige game. Metroid Prime, nog zo eentje, prachtig gewoon. Ik moest wel even opzoeken wie Samus eigenlijk was, maar ik had er vertrouwen in dat het een goede game was. Het zag er goed uit en in het verleden bleken games uit de Metroid-franchise erg populair te zijn. Ik weet het niet want ... ik heb ze nooit gespeeld. Heb ik de Game Boy Advance al vermeld? Jep dat ding met de vele poorts. Leuk want Mario was ook wel lekker om te spelen. Mario 64 heb ik, spijtig blijkbaar, nooit gespeeld omdat de game mijn aandacht niet trok toen ik mijn N64 kocht. Waarschijnlijk was ie uitverkocht, dat moest hij wel want naar het schijnt is Mario erg populair bij gamers en sterker nog, dat zou hij al een hele lange tijd zijn. Ik kan het niet weten, ik heb zijn oudere games nooit gespeeld. Ik ben mijn inspiratie kwijt ... ik heb ze weer gevonden, denk ik. Laatst ging ik naar de lokale gameshop, kijken of Metal Gear Solid: The Twin Snakes al binnen was. De game was al enkele weken nergens te bespeuren in België, maar ik heb hem nu en dat is het belangrijkste want volgens een goede vriend van me uit een ver land, genaamd Randy (de vriend, niet het land) is het een must-have voor wie het origineel nooit heeft gespeeld. Ik kan het niet weten, ik heb het origineel dus nooit gespeeld en van heel het Metal Gear gebeuren wist ik eigenlijk nauwelijks iets af. Ik stond dus buiten de shop met mijn exemplaar van de game in de handen. Op de stoep zaten enkele jongeren, ik schatte ze tussen de 8 en de 12 jaar. Het exemplaar dat ik in mijn handen koesterde, was het laatste van de voorraad. Slecht als ik ben, maar ook trots, ging ik naast die knulletjes zitten. Fier liet ik mijn nieuwste aanwinst zien, maar niemand wist echt waarom je er fier op moest zijn. Halo was volgens hen cool, of Rachet & Clanck, of Jack & Dexter. Wist ik veel waar ze het over hadden, PS2- en Xbox-games meende ik me te herinneren. Kenden ze Metal Gear Solid dan niet? Wisten ze niet wat Zelda was? Een fietser kwam razendsnel voorbij gereden en ik kreeg wat modder over mijn jas, de game bleef in perfecte staat. Ik herinnerde me dat ik naar huis moest, of dat wilde ik me herinneren. Het contact met die jongens vlotte niet echt en ik wilde er weg. Op weg naar huis keek ik nog eens om, ze keken me allemaal aan, alsof ik een dode ziel uit het verleden was. Ik zat thuis op mijn kamer, op mijn stoel voor mijn pc. Ik dacht na. Waarom wisten ze niet wat Zelda was? Waren ze nog te jong, kon niet, of tenminste, dat leek me onwaarschijnlijk. Ik ken mensen die al achter hun NES zaten van toen ze nog geen 5 jaar waren, ze zijn opgegroeid met Nintendo. Vandaag zijn ze er nog steeds fan van. Nintendo's publiek wordt ouder, gamers in het algemeen worden ouder. Zijn het de gamers van toen die vandaag nog gamen? Zijn zij het die de oudere gamers moeten voorstellen? Komen er eigenlijk nog nieuwe, frisse, jonge gamers bij? Nintendo bouwt verder op wat ze in het verleden hebben gecreëerd en dat is absoluut niet slecht bedoeld, maar toch is er ergens iets wat niet klopt. Nintendo neemt haar oude fans mee de toekomst in, terwijl Sony en Microsoft nieuwe mensen aantrekken met nieuwe franchises. Mijn mening is hier verwaarloosbaar, ze betekent niets. Ik kan er helemaal naast zitten, want waarom zouden jonge kinderen eerder voor Rachet & Clanck kiezen dan voor Zelda? Waarom halen ze een PS2 in huis en geen GameCube? Ligt het aan de ouders? Ik weet het niet, ik dacht een mening te hebben. Een mening dat Nintendo te goed was om vergeten te worden, een mening dat Nintendo beter verdiende dan wat het nu is. Een mening over vernieuwing, een mening over nieuwe franchises? Het klinkt zo slecht nog niet ...