[Nieuws] Geschreven door Gebruiker 3654 op 2004-07-06 12:28:18

The Wind Waker

1000 words of fame Na het grote succes van OoT en MM is er weer een nieuwe opvolger in de Zelda reeks dit keer op de GameCube. Zodra het spel start, wordt het verhaal van het spel aan de hand van plaatjes uitgelegd. Je bent dan wel niet de legendarische held die het grote kwaad in ver vervlogen tijden heeft uitgeroeid, maar je hebt wel de potentie om zo'n held te worden. Het kwaad dat eens door een vroegere Link (de Hero of Time oftewel Held van de Tijd) uitgeschakeld was, is weer teruggekeerd. Aan deze nieuwe Link de taak om nu zijn eigen land met net zoveel moed als de Hero of Time te bevrijden van de kwade krachten. Het verhaal begint op het kleine eilandje Outset island de woonplaats van Link. Link viert eerst zijn verjaardag in zijn eigen dorpje. Van zijn oma krijgt hij zoals gezegd zijn groene pak, van zijn zusje Aryll een mooie telescoop. Nieuwsgierig als Link is kijkt hij naar de hemel en ziet daar... een reusachtige vogel! En wat heeft hij daar in zijn klauwen? Een meisje! Plots laat de vogel het meisje vallen in de nabijgelegen bossen. Moedig als kleine Link is rent hij naar de bossen toe, om het meisje te bevrijden. Nadat het meisje bevrijd is, blijkt de vogel opnieuw op zoek te zijn naar een klein meisje om in zijn klauwen te kunnen sluiten. De vogel grijpt Link's zusje Aryll en dat kan een held in opleiding natuurlijk niet zomaar laten gebeuren. Link besluit achter de vogel aan te gaan... en zo begint één van de spannendste avonturen die je ooit hebt meegemaakt! Kort nadat Link is op reis gegaan op zoek naar z’n zusje Aryll komt hij de King of the red Lions tegen. Maar wat blijkt King kan praten hij vertelt Link dat Ganon weer is teruggekeerd en dat het zijn taak is om zijn wereld te redden van Ganon en zijn kwade krachten. King geeft vlak na hun ontmoeting Link the Wind Waker dat is een dirigeer stokje waarmee je de krachten van de goden kan lenen! Hiermee kan Link de windrichting veranderen door de symfonie van de wind te spelen. En dit heb je nodig in dit spel want Link’s wereld bestaat vooral uit water en probeer maar eens tegen de wind in te varen. Hoewel je een hoofddoel hebt zijn er in deze game ook weer genoeg sidequests. Onderweg van het ene eiland naar het andere kom je vele vijanden tegen, maar kom je ook vriendelijke vissen die je helpen met je zeekaart, tornado's die je boot laten ronddraaien en onopvallende onderzeeërs tegen. Dus Link’s wereld bestaat voornamelijk uit een grote zee. Want ik hier wel een groot minpunt aan vind is dat het soms wel 5min. duurt om van punt A naar punt B te varen en dat gaat dan snel vervelen en dan is eindeloos naar de horizon turen ook zinloos. In the Wind Waker zal je doel zijn verschillende dungeons uitkammen. Deze kerkers vormen de werkelijke gameplay van de Zelda games. De kerkers verschillen in structuur vaak weinig met de kerkers uit eerder Zelda-games. Vijanden verslaan, sleutels zoeken om gesloten deuren open te maken en items zoeken om verder te kunnen komen in het spel. De items in het spel zijn erg gevarieerd: oude items zoals de Hookshot en de pijl en boog zijn weer van de partij maar er zijn dit keer ook weer nieuwe items zoals de Deku leaf. In de Zelda-games loop je altijd wel tegen een puzzel terecht en daar heb je een bepaald item voor nodig om de puzzels op te lossen. Dus door alleen slim na te denken over de oplossingen van de puzzels kom je verder. De vijanden die je tegen komt in the Wind Waker waren ook al in vroegere Zelda games van de partij. Oude bekenden zoals Stalfossen, Moblins en Keeses zijn er weer maar er zijn dit keer ook weer nieuwe vijanden van de partij. De zwaardgevechten lijken erg veel op Ocarina of Time: zodra je een tegenstander in je vizier hebt, druk je op L om 'm te 'targeten'. Op die manier blijft Link altijd naar de vijand kijken en kan hij specifieke aanvallen op die ene vijand uitvoeren. Van een simpele hakbeweging tot de hurricane spin. Er is dit keer een nieuwe aanval toegevoegd en dat is de parry attack. Door op het juiste moment A te drukken komt Link achter de bad guy te recht om hem in z’n rug te prikken of hij springt over de badguy heen. En er is natuurlijk aan het eind van iedere dungeon staat er een enorme eindbaas op je te wachten. En de manier waarop je ze verslaat is prachtig heb je er wel eens bij nagedacht om bij de eindbaas naar het plafond te kijken om hem zo te verslaan? Dit soort leuke dingetjes vind je in het hele spel terug. Over de graphics heb ik weinig te zeggen deze passen namelijk uitstekend bij de avonturen die Link meemaakt. Van siervuurwerklijke klappen als je vijand uit elkaar knalt tot het ver kijken met je verrekijker. Ook zorgt de Cartoony stijl voor kleine details als kleine stofwolkjes als Link loopt. Ook hebben de personages nu echt met interactie met elkaar. Link keek in vroeger games nog vaag uit z’n ogen nu kan Link lachen, verbaasd, boos en bedroefd kijken. Ook zijn de NPC er een stuk levendiger op geworden ze kijken elkaar echt gaan als je langs ze loopt of als je tegen hun praat, ook reageren ze wat op wat je doet. Dan de sounds. Hoewel Link en de andere personages nog steeds geen woord uitkrammen zit het eigenlijk wel goed met de muziek. Opnieuw is de sfeer die de muziek weet uit te dragen indrukkenwekkend te noemen. Van de duistere muziek als je in een dungeon loopt tot de vrolijke muziek als je in een gezellig dorpje loopt. Naast allerlei nieuwe deuntjes ontbreken remixes van oude Zelda-nummers natuurlijk niet. Van een remix van de klassieke overworld-theme tot een remix van het shop-muziekje: alles zit weer in The Wind Waker. Ook zijn die typiche geluidjes van puzzel opgelost en item gevonden weer in deze game samen met nieuwe geluidseffecten tijdens de gevechten. Koji Kondo en zijn team hebben weer prachtig werk afgeleverd met deze game. The WindWaker is niet dus niet de allerbeste Zelda. Zo dat is gezegd. Maar eigenlijk verdient deze game alleen maar lof, ondanks de foutjes die in het spel zitten zo is de moeilijksheidgraad veel lager dan in OoT en heb je je hoofddoel best snel uitgespeeld. De einbazen zijn spectaculair neergezet maar gewoonweg te makkelijk ze hebben te voorspelbare zwaktes en daardoor dus te makkelijk. Ook zijn lijken sommige eindbazen op OoT neem nou de eindbaas in de Tower of the Gods en vergelijk die maar is met de eindbaas in de Shadow Temple. Ze lijken exact op elkaar en hebben dus ook dezelfde zwakte. Ondanks deze minpunten is the Wind Waker een ijzersterk spel dat soms magische en onvergeetlijke momenten kent en vooral een genot is op te spelen. Een prachtgame punt uit. Graphics: 97 De Cartoony stijl past prfect bij deze game en zijn oogstrelend mooi en blijven zo het hele spel. Sound: 98 Ook dit keer hebben Koji Kondo en zijn team weer prachtig werk afgeleverd. Gameplay 99 De gameplay wordt voor de zoveelste keer goed verfijnd en uitgebreid. Overall: 98 Weer een magisch avontuur in de Zelda reeks, Prachtgame punt uit.