[Special] Geschreven door Joost op 2004-08-30 17:30:46

Deel 1

Ter ere van de NES classics week, is hier een feature over de console die game wereld uit het slop haalde, en gamen openstelde voor het grote publiek: de Nintendo Entertainment System, oftewel, de NES. Na Nintendo’s successen op het gebied van Arcade en haar handheld; de Game & Watch, besloot de Japanse firma haar geluk te beproeven op de home-console markt. Moederland Japan werd in juli 1983 verblijd met de release van de Family Computer (Famicom), welke gebruik maakte van de destijds zeer populaire 8-bit 6502 CPU techniek. De launch games die voor dit hoogstaande staaltje techniek uitkwamen waren Donkey Kong, Donkey Kong Jr., en Popeye. Tegen het eind van het jaar bevatte de line-up ook nog eens Mario Bros., Baseball, educatieve games die de licentie van Popeye en Donkey Kong Jr. leenden, en twee bord spellen. Ondanks het feit dat dit natuurlijk belachelijk weinig games voor een console zijn(ze waren wel allemaal first party), verkocht de Famicom als een tierelier. Meer dan één miljoen spelcomputers wisselden van eigenaar in die periode dat er zo weinig games beschikbaar waren.

Een nieuw jaar, een nieuw begin. In 1984 stond Nintendo eindelijk 3rd party developers toe voor de Famicom te ontwikkelen. En zo begonnen de kersverse ontwikkelaars Namco en Konami voor Nintendo’s home console te developen. Uiteraard poepte Nintendo zelf ook nog de nodige games uit. Devil World, Urban Champion, F-1 Race, Golf, Excitebike, Pinball, Donkey Kong 3, en drie light-gun games, Wild Gunman, Duck Hunt, en Hogan's Alley deden de Famicom in 1984 aan. [url="http://www.digitpress.com/dpsightz/arcade/duckhunt.png"][img] http://www.digitpress.com/dpsightz/arcade/duckhunt.png[/img][/url] En zo kachelde Nintendo rustig ’85 binnen. 3rd Party’s Irem, Capcom, Taito, en Hudson begonnen nu ook langzaamaan hun games op de Famicom te releasen. En het bedrijf Sega, nog nat achter de oren, werd zonder enige moeite uit de markt geconcurreerd, haar 8-Bit console was absoluut geen partij voor de op het gebied van games en graphics superieure Famicom. Nintendo bezat maar liefst 90% van de home console markt. Hoe dan ook, het ging Ninty dus voor de wind en de hoge bazen besloten de Famicom in een westers jasje(een stijlloze vierkante doos)aan de Yanks te presenteren. Nintendo breidt op twee gebieden uit Nintendo bereidde zich al sinds 1983 voor op haar Amerikaanse avontuur, in dat jaar sloten Nintendo en Atari een deal m.b.t. het uitgeven van software in de USA. Hoe dan ook, in 1985 zag de Famicom, nu omgedoopt tot Nintendo Entertainment System dan eindelijk het licht in Amerika, en waren er een aantal games, waaronder Super Mario Bros. klaar gestoomd voor een Westerse release. De NES werd per wijze van test eerst alleen aan één winkel in de stad New York geleverd. En om het zacht uit te drukken: hij werd een enorm succes. Al snel werd de NES uitgeleverd aan shops in heel Amerika. Sommige speelgoed winkels echter, moesten nog over de streep getrokken worden. En daarom introduceerde het sluwe Nintendo in ’86 de ROB (Robot Operating Buddy), een speelgoed robot die voor welgeteld 2 spellen gebruikt kon worden. Niet dat dat iets uitmaakte, want de enige reden dát Nintendo het vrij nutteloze apparaat uitbracht was om de speelgoed winkels te laten zien dat de NES naast een ‘video game apparaat’ ook speelgoed was. Nintendo’s tactiek werkte, en in de jaren na 1986 settelde de NES zich rotsvast in console markt en trapte concurrerende console makers zo ongeveer terug in de buik van hun moeder. Ze waren compleet kansloos tegenover de spotgoedkope, en over een groot game arsenaal beschikkende NES. [url="http://www.derok.net/emulation0/images/games/nes.jpg"][img] http://www.derok.net/emulation0/images/games/nes.jpg [/img][/url] Terug naar het land van de rijzende zon. Nintendo introduceerde in 1986 een experimenteel stuk hardware voor de Famicom: De Disk System. Voor 150$ was dit stukje techniek destijds van jou. De herschrijfbare disks die het ding afspeelde kocht je leeg voor 20$, vervolgens kon je door middel van een Disk Writer, welke her en der in Japan te vinden waren, voor een prijs van 5$ een compleet spel + handleiding op je diskette schrijven. De vraag naar de DS bleef echter uit, en in een soort van wanhoopspoging de verkopen van dit dure apparaat op te schroeven verkondigde Nintendo een aantal van haar beste games alleen op disk formaat uit te geven. The Legend of Zelda (Zelda no Densetsu), Super Mario Bros. 2, Metroid, Pro Wrestling, Kid Icarus, en Zelda 2: The Adventure of Link waren een paar van de games die enkel en alleen de Disk System aandeden. Het mocht niet baten, de mainstream gamers lieten de DS alsnog links liggen. [url="http://www.legendra.com/jeuxvideo/hardware/photo/nes/famicom+disk.jpg"][img] http://www.legendra.com/jeuxvideo/hardware/photo/nes/famicom+disk.jpg [/img][/url]

Deel 2

Nintendo goes platinum Shigeru Myamoto’s The Legend of Zelda (1987) gaat meer dan 1 miljoen keer over de toonbank, en is na Super Mario Bros. de 2de NES game die goud gaat. Nintendo’s first party developers poepen nog meer best-sellers uit. Zo verkocht de game Punch-Out!! uiteindelijk meer dan 2 miljoen exemplaren, iemand die meehielp met het maken van dit gigantische succes was heavy-weight kampioen Mike Tyson. De oorlel afbijtende boxer leende zijn hoofd namelijk voor de game hoes, en speelde eveneens voor laatste eindbaas in Punch Out!!. Een andere game die het – vooral in Amerika – goed deed, was het vervolg op Super Mario Bros.: Super Mario Bros. 2(1988 ). Het bijzondere aan deze game was dat de westerse versie een totaal andere game was dan de oosterse. De Japanse Super Mario Bros. 2 was namelijk in feite hetzelfde als z’n voorganger. De graphics en gameplay waren namelijk identiek, het verschil lag ‘em in de levels. Voor de Amerikaanse versie had Nintendo iets heel anders in petto. Ninty kocht de rechten van de Japanse platform game Dream Factory: Doki Doki Panic, en verving de hoofdpersonen door Mario, Luigi, Peach en Toad. Ondanks Nintendo’s laksheid deed het spel het mega goed onder de Amerikanen. En zo blijft Nintendo nog eventjes doorgaan met verkooprecords te breken, de concurrentie in de vorm van Sega’s 16 Bits Mega-Drive in het stof te laten bijten, top games uitbrengen, en gewoon door gaan met haar eigenzinnige beleid. Zo trok Nintendo zich de eerste paar jaren na de release van de Mega-Drive niks aan van al die 16 Bit hype, en waarom zouden ze? Ondanks het feit dat de Famicom/NES technisch gezien veruit inferieur was aan de Sega’s jongste console, bleven de verkopen hoog, en bleven de 3rd party’s trouw aan Nintendo. Op een gegeven moment was Nintendo’s home console verzadigd. Na zeven lange jaren van succes, waarin Nintendo alle verkooprecords tartte, hardware matig alles uit de NES/Famicom haalde wat eruit te halen viel, en de grenzen op het gebied van innovatieve gameplay werden bereikt, vond de Japanse gigant het wel welletjes. Het was weer eens tijd voor iets nieuws, iets fris, iets innovatiefs. Maar voordat dat er kwam, bracht Nintendo als laatste eerbetoon aan de NES vóór de komst van haar nieuwe console, nog één kers op de Mario Bros. taart: Super Mario Brothers. 3. [url="http://ishopin.com/estore/nes/images/sm3.jpg"][img] http://ishopin.com/estore/nes/images/sm3.jpg [/img][/url] [I]De technische specs: CPU: 8-bit 6502 NMOS (1.79MHz) RAM: 2KB (16Kb), 2KB Video RAM Colors: 52 (24 on screen) Sprites: 64 Sprite Size: 8x16 pixels Resolution: 256x240 pixels Sound: PSG audio[/I]