[Special] Geschreven door RutgerK op 2004-08-31 12:53:32

NiSuTe Column: de Nintendo Preview-day.

Op 2 juli vond in het Amsterdamse Mercurius-hotel weer de Nintendo preview-day plaats. Kort gezegd komt het erop neer dat je alle Nin-games van de laatste E3 kunt spelen, maar dan in een heel wat relaxtere omgeving. Daarover gaat deze column ongeveer, die meer iets weg heeft van een verslag…maar what the hell… Het leuke van een dergelijke preview-day is dat het eigenlijk praktischer is dan de E3. Ten eerste hoef je niet met het vliegtuig naar LA, ten tweede is het niet zo’n ontzettend grote en drukke heksenketel als die je daar aantreft. Bij de befaamde Electronic Entertainment Expo moet je een half uur wachten voor een kwartier speeltijd, op de preview-day speel je een game gerust drie kwartier, gezellig samen met een handjevol anderen. Onder het genot van een koud pilsje, ook dat nog. Goed, een nadeel misschien. Bij de preview-day ontbreken de booth-babes. Zelfs het vrouwelijke personeel van Nintendo of hun Poolse(?) serveersters konden niet bewogen worden tot een wulpse dans. Iedereen weet ondertussen natuurlijk ALLES over Metroid Prime 2, Starfox, Tales of Symphonia en de nieuwe Pokémon games, om maar wat te noemen. Daar ga ik het dan ook niet over hebben. In plaats daarvan geef ik wat aandacht aan de ‘ondergeschoven kindjes’ van de presentatiemiddag. Van die spellen waar je een paar minuten naar kijkt en dan meewarig je hoofd schudt. Om vervolgens verder te lopen naar de nieuwe GBA-Zelda. Toegegeven, het viel niet mee om die dag zogenaamde B-spellen te vinden. Als het om Nintendo-games gaat, gaan we een mooie periode tegemoet. Ik heb een hekel aan gratis reclame maken, maar het moet nu eenmaal gezegd: er vielen gewoon veel toppers te spelen. Stenen bal Toch was er een game aanwezig die echt TOTAAL niet op zijn plaats leek tussen al dat nieuwerwetsche gedoe. De naam? Odama. Doel van het spel? Uuuh…In feite is het een soort pinballgame met veldslagen als thema. Je rolt een gigantische stenen bal over het veld, waarmee je vijandelijke troepen weg moet vagen. De onderkant van de kast, inclusief de ‘flippers’, doet dienst als je eigen fort. De bovenkant van de kast is de stelling van je vijand. Het klinkt leuk en simpel: flipper om je vijand weg te beuken, terwijl soldaatjes die over het veld lopen elkaar en je fort onder handen nemen.

Het schijnt alleen onmogelijk te zijn om niet per ongeluk je eigen mannetjes weg te vagen! Na enkele minuten had ik ze zelf tot de laatste man vermorzeld onder die gruwelijke bal. Ondertussen vielen de vijandelijke troepen mijn flippers aan, zodat ik vleugellam werd gemaakt. Wat moet ik hier mee! (Had ik maar de hands-on op Gameqube.nl gelezen, dan had ik het vast beter gedaan) Mijn beschrijving klinkt waarschijnlijk erg vaag, maar dat komt omdat het spel dat ook is. De korrelige 2-D graphics maken het er niet beter op, dus ik ben heel benieuwd hoe Odama speelt als je eindelijk hebt uitgevogeld hoe het allemaal werkt. Ach ja, dan toch maar naar Zelda. De volgende verrassing waar ik tegenaan liep was Viewtiful Joe 2. Jaaa, dat is toch het vervolg op dat gigantisch leuke spelletje van Capcom? Inderdaad, maar kan iemand me uitleggen waarom ik deel 1 welgeteld één keer in een winkel heb zien liggen? Ging men er van uit dat nuchtere Hollanders zulk een esthetisch wondertje niet op waarde kunnen schatten, waardoor de game maar matigjes werd gedistribueerd? Of waren alle beschikbare exemplaren juist binnen drie dagen uitverkocht? Om eerlijk te zijn schat ik de kans dat de laatste optie waar is, op 0,0. Toch komt hier een deel 2. Ben benieuwd. Om even een uitstapje te maken naar de GBA: wat dacht je van Donkey Kong - King of Swing? Als Nintendo het Sultans of Swing had genoemd kregen ze waarschijnlijk ruzie met de band Dire Straits, maar dat terzijde. Het viel me op dat ook hier het merendeel van de gamepers niet ontzettend warm voor liep. En dat terwijl de gameplay een ontzettende verslavingsfactor verraadt. Het enige wat je als DK kunt doen is springen en slingeren aan een stel bolletjes. Maar de mogelijkheden die dit biedt zijn eindeloos! Ik verwacht dan ook heel wat typische Nintendo-gameplay. Oh wee als het uiteindelijk niks blijkt! Bak hondenvoer Misschien wel de weirdste game van de dag was Geist. Het Je-bent-een-spook-die-lichamen-in-bezit-neemt-spel. Laat ik zeggen dat dit nu typisch zo’n game is die je eigenlijk niet op een presentatiedag moet spelen. Het zou veel beter zijn als je een exemplaar mee naar huis kon nemen en lekker op de bank, zonder gestoord te worden, de game kon checken. Het is namelijk zo vreemd! Ik bedoel…bezit nemen van een bak hondenvoer om een hond te laten schrikken? Overigens ben ik een ontzettende zeikerd en kan ik er gewoon niet tegen dat je als hond (eenmaal bezit genomen van zijn lichaam) kunt STRAFEN! Heb je ooit wel eens een hond zijwaarts zien lopen? Dat zou een perfecte hybride kloon van Lassie, Beethoven en Old Yeller nog niet kunnen. Misschien was het wel een hond/krab-mutant? Nou ja, genoeg gezeurd…laat ik het er maar op houden dat die preview-middagen gewoon lekker zijn. Op een beurs is het altijd dringen geblazen en HYPE HYPE HYPE wat de klok slaat. Die middag in Amsterdam, onder de flauwe blauwe verlichting die de entourage bood, leerden we weer hoe er gegamed dient te worden: - Staand op twee benen (om het arcadegevoel te versterken) - Een biertje binnen handbereik (tussen het herladen door) - Luxe sofa’s binnen kontbereik (om uit te rusten van het staan) - Mede-gamers binnen sla- en schopbereik (om eventuele frustratie kwijt te raken) En nu maar hopen dat het gewone volk er ook ooit nog eens aanwezig mag zijn! Door: Martijn van Best